Photo

31.10.16

Άγιοι: 12 Ιανουαρίου

12 Ιανουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι


Αγιολόγιο Ιρλανδίας - Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι του Ιανουαρίου



Άγιος Έλιαν (St Elian / Eilian / Llanelian),

ο ιεραπόστολος της Κορνουάλλης της Αγγλίας

και ερημίτης στο Llanelian της Ουαλίας,

από Ρώμη (+5ος αιώνας)

12 & 13 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Έλιαν (St Elian) καταγόταν από τη Ρώμη και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Ήρθε στην Αγγλία και εργάστηκε ως ιεραπόστολος στην Κορνουάλλη μαζί με τον Άγιο Ισμαήλ (St Ismael / Isfael) Επίσκοπο Rhos της Ουαλίας, ως ιεραπόστολος στην Κορνουάλλη.

Επειτα ασκήτεψε θεοφιλώς στο Llanelian στην περιοχή βόρεια της Νήσου Anglesey της Ουαλίας όπου ίδρυσε μια εκκλησία γύρω στο έτος 450.

Η Ιερά Παράδοση λέει ότι ήρθε από τη Ρώμη στην Ουαλία μέσω θαλάσσης και απέπλευσε στο Anglesey στο Porth yr Yehen, όπου έχτισε την εκκλησία του.

Είχε υπό την φροντίδα του μία ελαφίνα και για να το προστατέψει απαγόρεψε την κατοχή των λαγωνικών.

Πηγή:

Wikipedia

&


Orthodox Heart Sites


Ἅγιος Μαρτινιανός,

ὅσιος μοναχός στή Λευκή Λίμνη Ρωσίας (12/1, +1483)


RUSSIA OF MY HEART

Ο Όσιος Μαρτινιανός γεννήθηκε το έτος 1397 μ.Χ. στο χωριό Μπερεζνίκι της επαρχίας Βολογντά της Ρωσίας και ονομαζόταν Μιχαήλ. Από την ηλικία των 13 ετών μόνασε κοντά στον Όσιο Κύριλλο στην Μονή της Λευκής Λίμνης. Μετά από λίγα χρόνια εκάρη μοναχός.

Μετά τον θάνατο του Οσίου Κυρίλλου αποτραβήχθηκε κοντά στην λίμνη Βόγια, εκάτο βέρστια απόσταση από το μοναστήρι. Εκεί σχηματίστηκε μία νέα αδελφότητα και έχτισαν ναό προς τιμήν της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Μετά την αποχώρηση του Οσίου Θεράποντος από την ηγουμενία της Μονής του Αγίου Θεράποντος η αδελφότητα ικέτευσε τον Όσιο Μαρτινιανό να γίνει ηγούμενος.
Όταν ο κνέζης Βασίλι Βασιλίεβιτς εκδιώχθηκε άδικα από τον θρόνο βρήκε παρηγοριά και έναν ζεστό λόγο στον Όσιο Μαρτινιανό. Έτσι όταν επανήλθε στον θρόνο τον κάλεσε κοντά του για να αναλάβει την ηγουμενία της Μονής της Αγίας Τριάδος του Αγίου Σεργίου. 
Το 1455 αποχαιρέτησε την αδελφότητα της Λαύρας και επανήλθε στο μοναστήρι του.

Κοιμήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1483. 

Το 1514 το λείψανο του, μαζί με τα άμφια, βρέθηκαν άφθαρτα παρότι ο τάφος ήταν γεμάτος νερό, νερό το οποίο αποδείχθηκε θαυματουργό.


Άγιος Βενέδικτος ο Επίσκοπος,

όσιος ιδρυτής Μονής στο Wearthmouth-Jarrow Αγγλίας (+690)

12 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Βενέδικτος του Wearthmouth-Jarrow Αγγλίας γεννήθηκε στη Northubria της Αγγλίας, από ευγενή οικογένεια και υπηρέτησε στην αυλή του Βασιλιά Oswiu της Northubria. Στην ηλικία των 25 ετών έγινε Μοναχός στη Μονή της Νήσου Lerins της Γαλλίας λαμβάνοντας το Μοναχικό του όνομα, Βενέδικτος.

Δύο χρόνια αργότερα μετέβη στή Ρώμη, όπου διδάχθηκε τα της Μοναχικής Πολιτείας και από τους εκεί Μοναχούς. Με εντολή του Επισκόπου της Ρώμης Βιταλιανού συνόδευσε τον Άγιο Θεόδωρο, που καταγόταν από την Ταρσό της Κιλικίας της Μ. Ασίας, στή Μ. Βρεταννία και διορίσθηκε ηγούμενος στη Μονή του Αγίου Αυγουστίνου στο Canterbury της Αγγλίας.

Παρέμεινε εκεί για μικρό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αναχώρησε για την περιοχή του Wearthmouth, όπου ίδρυσε Μονές, οι οποίες ήταν υπό την πνευματική καθοδήγησή του.

Ο Άγιος Βενέδικτος κάλεσε από το εξωτερικό τεχνίτες και δίδαξαν στους Άγγλους την τέχνη της ανοικοδομήσεως Ναών καί έκτισε τους πρώτους λίθινους Ναούς. Επίσης είναι ο πρώτος που έβαλε την τέχνη του γυαλιού στους Ναούς.

Συνολικά έκανε πέντε ταξίδια στη Ρώμη όπου στο τελευταίο του από αυτά συγκέντρωσε πολλά σπάνια βιβλία για την Βιβλιοθήκη στο Μοναστήρι του.

Σπουδαιότερος από τους μαθητές του ήταν ο Άγιος Μπίντ (St Bede / Άγιος Βέδας), ο περίφημος συγγραφέας της Εκκλησιολογίας.

Το 682 ο Βασιλιάς συγκινίθηκε από την πνευματικότητα της Μονής του Αγίου Βενεδίκτου στο Wearthmouth και του δώρησε ένα μεγάλο χωράφι στο Jarrow για νά ιδρύσει κι εκεί ένα Μοναστήρι στο οποίο έγινε ηγούμενος, βάζοντας στη Μονή του Wearthmouth ηγούμενο τον π. Eosterwine.

Ο Άγιος Βενέδικτος ίδρυσε πολλά Μοναστήρια των οποίων ήταν καθοδογητής.

Τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ο Άγιος Βενέδικτος ήταν κλινήρης λόγω ασθένειας και υπέφερε τη θλίψη του με υπομονή και πίστη. Κοιμήθηκε οσιακά το 690.

Πηγές:

Αποστολική Διακονία, Wikipedia &


Orthodox Heart Sites


Αγία Παρθενομάρτυς Γκρέκα της Σαρδηνίας, από Ελλάδα (+304)

12 Ιανουαρίου


SYNAXARION-HAGIOLOGY

Η Αγία Γκρέκα ή Αγία Ελληνίδα γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 284 μ.Χ. από Χριστιανούς γονείς, καταγόμενους από την Ελλάδα, οι οποίοι εξωρίσθηκαν στη Νήσο Σαρδηνία, νότια της Ιταλίας, αρνούμενοι να αλλαξοπιστήσουν.

Οι γονείς της την ονόμασαν Γκρέκα (=Ελληνίδα), εις ενθύμησιν της καταγωγής τους.

Έμεινε από την παιδική της ηλικία στο χωριό Ντέτσιμομάννου (Decimomannou), βορειοδυτικά του Κάλιαρι. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την απόσταση 10 μιλίων Ρωμαϊκών από την πόλη του Κάλιαρι.

Οι γονείς έδωσαν στην Γκρέκα παραδειγματική χριστιανική ανατροφή. Η κόρη μεγάλωσε με αθωότητα καρδιάς και αγνότητα σώματος, αποφασισμένη να γίνει άξια Νύφη του Χριστού μας.

Το 304, κατά την διάρκεια των άγριων διωγμών του Αυτοκράτορος Διοκλητιανού, κάποιοι υποψιάστηκαν ότι η εικοσάχρονη Γκρέκα είναι Χριστιανή και την οδήγησαν ενώπιον του Ρωμαίου Διοικητού Φλαβιανού. Αρχικά προσπάθησε να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της με κολακείες και δελεάσματα.

Όμως, εις μάτην, διότι η νεαρά κόρη ενδυναμούμενη από τον Θεό, χωρίς φόβο, ομολόγησε σταθερά την αγάπη της για τον Νυμφίο Χριστό.

Διέταξε τότε να την μαστιγώνουν αλύπητα, με την βεβαιότητα ότι η επιθυμία της ελευθερίας, λόγω της νεαράς ηλικίας της, θα την ανάγκαζε να αρνηθή την πίστη της. Η Γκρέκα παρέμενε ακλόνητη στην απόφασή της και άντεξε τα φοβερά κολαστήρια. Ο σκληρός Διοικητής, υπερβαίνοντας κάθε νομιμότητα, την υπέβαλε σε ένα άλλο απάνθρωπο βασανιστήριο: διέταξε να μπήξουν με σφυρί τρία μεγάλα καρφιά στην αγία κεφαλή της. Αλλά όλα εις μάτην.

Οι δήμιοι έμειναν κατάπληκτοι μπροστά στη σταθερότητα της Γκρέκας η οποία ενδυναμώθηκε ακόμη περισσότερο.

Ο Διοικητής ηττημένος πλέον, γεμάτος οργή εξέδωσε διαταγή να αποκεφαλισθεί δια ξίφους στις 12 Ιανουαρίου 304.

Τα ιερά Λείψανά της παρέμειναν κρυμμένα για αιώνες. Γύρω στα 1600 ανακαλύφθηκε, κάτω από μία αρχαία Αγία Τράπεζα ο τάφος με το Ιερό Σκήνωμά της.

Στην ταφόπλακα έγραφε: “Η Μακαρία Μάρτυς Γκρέκα, αναπαύεται εδώ εν ειρήνη. Έζησε είκοσι χρόνια, δύο μήνες και δύο ημέρες. Ενταφιάσθηκε στις 12 Ιανουαρίου”.

Επάνω στον τάφο της, κτίσθηκε στην εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου μια “cella memoriae”, ένα παρεκκλήσι, στον τόπο που σήμερα βρίσκεται η Εκκλησία αφιερωμένη στο όνομά της.

Με την εξάπλωση της Ορθοδοξίας στο νησί της Σαρδηνίας, χάρις στην αποστολική δράσι του Οσίου Φουλγεντίου Επισκόπου Ρούσπε Β. Αφρικής, ο οποίος εξωρίσθηκε στη Σαρδηνία από τον Βασιλέα των Βανδάλων Τρασαμόντο, ιδρύθηκε στο Ντετσιμομάννου μία Μοναστική Κοινότητα, Βυζαντινού Τύπου, για την οποία σώζονται μαρτυρίες του 9ου αιώνος.

Στο αρχαίο Μοναστήρι ήταν συνημμένο το πρώτο εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία. Βεβαιώνει την ύπαρξη της Μονής μία μαρμάρινη σαρκοφάγος, η οποία βρέθηκε εκεί και φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κάλιαρι, με την εξής επιγραφή: “Μνήσθιτι, Κύριε, της δούλης Σου Γκρέκας Μοναχής (ίσως να ήταν το όνομα της Ηγουμένης), Αμήν. Να έχουν το ανάθεμα των 318 Πατέρων (της Συνόδου της Νίκαιας), όσοι τολμήσουν να ανοίξουν τον τάφο, διότι δεν περιέχει ούτε χρυσό, ούτε αργυρό”.

Τα Αγία Λείψανά της, η Εκκλησία και η κρύπτη (η φυλακή, σύμφωνα με κάποιες προφορικές παραδόσεις), είναι τιμή και δόξα της νήσου της Σαρδηνίας.

Όλοι οι κάτοικοι ευλαβούνται βαθειά την νεαρά κόρη, η οποία με θερμή αγάπη για το Θεό της, μαρτύρησε για την αγνότητα της πίστεώς της.

Ως πηγή αένναος αναβλύζουν από τα Άγια Λείψανά της αναρίθμητα θαύματα και ιάσεις, για όσους καταφεύγουν στην μεσιτεία της με πίστη και ευλάβεια.

Η Αγία Μνήμη της εορτάζεται στις 12 Ιανουαρίου.


Ἅγιοι οἱ ὁποίοι δέν έχουν μπεί στον κατάλογο άνά ἀλφαβητική σειρά

Ἅγιοι:

Πρόβος Ἐπίσκοπος Verona Ἰταλίας (12/1, +59)

Πέτρος ὁ Ἀβεσαλαμίτης, ὅσιος (12/1, +? αἰ.)

Φιλόθεος μάρτυς στήν Ἀντιόχεια Συρίας (12/1, +4ος αἰ.)

Μέρτιος μάρτυς στήν Ἀλγερία (παλαιά Μαυριτανία) (12/1, +305)

Ιωάννης Ἐπίσκοπος Ravenna Ἰταλίας (12/1, +494)

Σάλβιος Ἐπίσκοπος Amiens Γαλλίας (12/1, +625)

8 μάρτυρες στή Νίκαια Βιθυνίας Μ. Ἀσίας (12/1, +? αἰ.)

Μιχαήλ Ἐνωτιάδης, Πρεσβύτερος ἱερομάρτυς στόν Πύργο Λαρίμνης Ἑλλάδος, ἀπό Καισαρεία Μ. Ἀσίας (12/1, +1948) [Ὑπηρετοῦσε στόν Πύργο Λαρίμνης ὅταν στίς 12/1/1948 ἐπιτέθηκαν ἄθεοι. Ὁ Ἱερέας ἦταν βαρειά ἄρρωστος καί δέν μπόρεσε νά μετακινηθῆ. Συνελήφθηκε πάνω στό κρεβάτι του καί ὁδηγήθηκε ἔξω ἀπό τό χωριό ὅπου ἐκτελέσθηκε διά πολυβόλου]

Βασίλειος Σολόφσκυ Πρεσβύτερος ἱερομάρτυς καί νεομάρτυς Στέφανος Γκρηγκόνωφ, νεομάρτυρες στό Σάτσε Ἐσθονίας (12/1, +1919)

Βικτωριανός ὅσιος ἱδρυτής Μονῆς στήν Asan Ἱσπανίας, ἀπό Ἰταλία (12/1, +560)

Καισάρεια ὁσία ἡγουμένη Μονῆς στήν Arles Γαλλίας (12/1, +530)

Θεοδόσιος Πρεσβύτερος ὅσιος συνασκητής Ἁγ. Παϊσίου Βελιχκόβσκυ (12/1, +1802)

Εὐπραξία ὁσία στήν Ταβέννη Αἰγύπτου (12/1, +393)

Εὐσταθία/Εὐθασία, μάρτυς (12/1, +? αἰ.)

Τατιάνη ἡ Διακόνισσα, ἡ φιλάνθρωπος καί κατηχήτρια, μάρτυς στή Ρώμη (12/1, +226)

Γαλακτίων ὅσιος μοναχός στή Λευκή Λίμνη Ρωσίας, μαθητής ὁσίου Μαρτινιανοῦ τῆς Λευκῆς Λίμνης (12/1, +1506)

Ἀρκάδιος μάρτυς ἀπό Καισάρεια Ἀλγερίας (παλαιά Μαυριτανία) (12/1, +3ος αἰ.)

Ἠλίας τοῦ Παραδείσου, ὅσιος ἐρημίτης, ὁ θαυματουργός (12/1, +? αἰ.)


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου