Photo

3.10.16

Άγιοι: 5 Ιανουαρίου

5 Ιανουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας


Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι



Αγιολόγιο Ιρλανδίας - Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι του Ιανουαρίου


Ἅγιος Μηνᾶς ὁ Σιναΐτης, ὅσιος (5/1, +6ος αἰ.)

Ἅγιος Ἀλέξανδρος ὅσιος μοναχός στή Μονή τῶν Νήσων Βαλαάμ Φιλλανδίας-Ρωσίας (5/1, +1810)

Ἅγιος Θεοείδης μάρτυς (5/1, +? αἰ.)

Ἅγιος Σαΐς μάρτυς “ὁ ἐν θαλάσσῃ βληθείς τελειοῦται” (5/1, +? αἰ.)

Ἁγία Τατιάνα, ὁσία (5/1, +? αἰ.)

Ἁγία Εμιλιάνα τῆς Ρώμης (5/1, +6ος αἰ.)

Ἅγιος Δωρόθεος ὅσιος ἡγούμενος καί ἱδρυτής τῆς Μονῆς Χιλιοκόμου Ἀμασείας Μ. Ἀσίας (5/1, +? αἰ.)

Ἁγία Δομνίνα, ὁσία στήν Ἔδεσσα (5/1, +? αἰ.)


Εκπομπή 10: Όταν ολόκληρη η Ιρλανδία ήταν Ορθόδοξη ╰⊰¸¸.•¨* ORTHODOX HEART


Άγιος Μιχαίας ὁ Προφήτης τῆς Π. Διαθήκης (+9ος π. Χ.)

5 Ιανουαρίου & 14 Αυγούστου

Ο προφήτης Μιχαίας έζησε στην Ιερουσαλήμ το 748 - 696 π.Χ., επί των βασιλέων Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκίου. Ανήκε στη φυλή του Ιούδα και γεννήθηκε στη Μορασθή, γι' αυτό και ονομάσθηκε και Μορασθίτης.

Ο Μιχαίας, σχεδόν σύγχρονος με τον προφήτη Ησαΐα, είναι έκτος από τους μικρούς λεγόμενους προφήτες. Η προφητεία του αποτελείται από επτά κεφάλαια. Στα πρώτα τρία, προαναγγέλλει την καταστροφή της Σαμάρειας. Στα επόμενα δύο μιλάει για την έλευση του Μεσσία και στα δύο τελευταία ελέγχει το λαό του Ισραήλ, που για να εξιλεωθεί ζήτα να κάνει διάφορες θυσίες στο Θεό, ενώ ο Μιχαίας του υπενθυμίζει το πραγματικό καθήκον που έχει στο Θεό, με την εξής ερώτηση: «Τί Κύριος ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ ἀλλὰ ἡ τοῦ ποιεὶν κρῖμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου;» (Μιχαίας, στ' 8). Δηλαδή, τι ζητάει από σένα ο Θεός, παρά μόνο να είσαι δίκαιος, ευσπλαγχνικός και πρόθυμος να πορεύεσαι σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου του Θεού σου; Μια διαχρονική υπενθύμιση, που ανταποκρίνεται φυσικά και στους ανθρώπους της εποχής μας. Γενικά, το βιβλίο του Μιχαία, που γράφηκε στην εβραϊκή, διακρίνεται για τη γλαφυρότητα και τη σαφήνεια των φράσεων του.

Να αναφέρουμε επίσης, ότι ο Μιχαίας, λόγω του ότι ήταν σφοδρός ελεγκτής των παρανομιών του Αχαάθ, βασιλιά του Ιούδα, καταδιώκετο απ' αυτόν και σωζόταν φεύγοντας στα όρη. Αλλά όταν βασίλευσε ο γιος του Αχαάβ Ιωράμ, συνελήφθη απ' αυτόν, μη ανεχόμενος τους ελέγχους του, κρεμάστηκε και έτσι θανατώθηκε. Το δε σώμα του περισυνέλεξαν οι συγγενείς του και το έθαψαν στη Μορασθή, κοντά στο πολυανδρίο Ενακείμ.


Ἁγία Κιάρα (St Ciar, Cior, Cyra, Ceara), ὁσία ἡγουμένη 

Μονῶν στό Kilkeary (πλησίον Nenagh) Ἰρλανδίας καί στό Tehelly Ἰρλανδίας 

του Co. Tipperary (5/1, +680)

Χαιρετισμούς στήν Ὁσία Κιάρα ἡγουμένη Μονῶν
στό Kilkeary (πλησίον Nenagh) καί στό Tehelly Ἰρλανδίας (5/1, +680)
καί στόν Ὁσιο Μελέτιο τὁ νέο, ὁμολογητή, ἱδρυτή καί
ἡγούμενο Μονῆς τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα στήν Οἰνόη Ἀττικῆς,
ἀπό Μουταλάσκη Καππαδοκίας (1/9, +1105)

[στό Nenagh ἱδρύθηκε ἡ Προτεσταντική αἵρεσι
τῶν Κουνιτῶν “Ἐργατῶν” τό 1897]

Χαῖρε, Κιάρα τοῦ Kilkeary Ἰρλανδίας·
Χαῖρε, Μελέτιε τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα τῆς Οἰνόης·

Χαῖρε, Κιάρα ὅτι δωρίζεις στίς ψυχές τῶν αἱρετικῶν
ἕνα λευκό λουλούδι Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, καλλίγραμμη πινελιά στή
ζωγραφιά τῶν Ἁγίων τοῦ Παραδείσου·

Χαῖρε, Μελέτιε ὅτι μέ ἀγάπη βγάζεις
τούς αἱρετικούς ἀπ’ τήν ψευδή “Ἀλήθεια” ·

Χαῖρε, ὅτι μέ θαυμαστή ἀγάπη τούς ὁδηγεῖς
στήν ἀληθινή Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, Κιάρα γλυκιά σονάτα μέ ὄμορφες νότες ἀρετῆς·
Χαῖρε, Μελέτιε εὔγεστη ἀγάπη τοῦ Παραδείσου.

Χαίρετε, Ἅγιοι Κιάρα καί Μελέτιε!

Από την Ποιητική Συλλογή

“Ζωγραφίζοντας Φύλλα”

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης



REJOICE CELTIC SAINTS

PAINTING LEAVES POEMS


Ἅγιος Γρηγόριος, ὅσιος στήν Ἀκρίτα Χανίων Κρήτης (5/1, +9ος αἰ.)

Ο Γρηγόριος ἐπέρασε ἀρκετά χρόνια τῆς ζωῆς του μαθαίνοντας γράμματα. Κάποτε ὅμως ψυχή του θερμάνθηκε ἀπό θεῖο ζῆλο, πού τόν ἔκανε νά σηκωθεῖ καί νά φύγει ἀπό τήν πατρίδα του καί νά πάει στή Σελεύκεια. ᾿Εκεῖ ἔμεινε ἀρκετό χρόνο καί τρεφόταν μέ πολύ λίγο ψωμί καί νερό. Στό εἰκοστό ἕκτο ἔτος τῆς λικίας του, ὅταν ἀπέθανε ὁ αὐτοκράτορας Λέων Δ´ ὁ Χάζαρος (775-780 μ.Χ.) καί ἐθριάμβευσε ᾿Ορθοδοξία, πῆγε στά ῾Ιεροσόλυμα, ἐπειδή εἶχε τόν πόθο νά προσκυνήσει τούς ῾Αγίους Τόπους. ᾿Εκεῖ ἐπί δώδεκα ὁλόκληρα χρόνια ὑπέστη πλεῖστα δεινοπαθήματα ἀπό τούς ᾿Αγαρηνούς καί τούς ῾Εβραίους.

᾿Από τούς ῾Αγίους Τόπους πῆγε στή Ρώμη. ᾿Εκεῖ, εἶχε τήν εὐτυχία νά λάβει καί τό ἀγγελικό σχῆμα, δηλαδή νά γίνει μοναχός. ῞Οταν μετά τό θάνατο τοῦ Σταυρακίου ἔγινε αὐτοκράτορας ὁ Μιχαήλ Αύ ὁ Ραγκαβές (811-813 μ.Χ.) καί τό πηδάλιο τῆς ᾿Εκκλησίας εἶχε στά χέρια του ὁ ῞Αγιος Νικηφόρος (806-815 μ.Χ.), ἀπεστάλη στόν Πάπα Ρώμης ἀντιπροσωπεία. ῾Η τριμελής ἀντιπροσωπεία, τήν ὁποία ἀποτέλεσαν ὁ πατρίκιος Θεόγνωστος, ὁ ᾿Αρσάφιος καί ὁ ᾿Επίσκοπος Συνάδων Μιχαήλ, ἐστάλη στό ᾿Ακυΐσγρανο πρός τόν Κάρολο τόν Μέγα, μετά τοῦ ὁποίου συνέγραψε συμφωνία, κατά τήν ὁποία ὁ Κάρολος παραχωροῦσε στό Βυζάντιο τή Βενετία καί τά παράλια τῆς ᾿Αδριατικῆς, σέ ἀντάλλαγμα δέ ἀναγνωριζόταν σέ αὐτόν ὁ τίτλος τοῦ αὐτοκράτορος.

῾Ο ᾿Επίσκοπος Συνάδων Μιχαήλ συνάντησε ἐκεῖ τυχαῖα τόν μακάριο Γρηγόριο, τόν ὁποῖο καί πῆρε μαζί του ἐπιστρέφοντας στήν Κωνσταντινούπολη. Μόλις ἔφθασαν στήν Κωνσταντινούπολη, ὁ ᾿Επίσκοπος Μιχαήλ παρέδωσε τόν Γρηγόριο στήν περίφημη μονή πού βρισκόταν στήν περιοχή τοῦ ᾿Ακρίτα καί τόν συγκαταρίθμησε μεταξύ τῶν μοναχῶν αὐτῆς. ῏Ηταν τό ἔτος 812 μ.Χ. ῎Ισως ἡ μονή νά ἦταν ἀφιερωμένη στή Θεοτόκο καί ἦταν πατριαρχική καί σταυροπηγιακή. ᾿Εκεῖ, λοιπόν, ὁ ῞Αγιος περνοῦσε τή ζωή του πολύ ἀσκητικά. ᾿Αλλά καί σέ ἄλλες σκληρές δοκιμασίες ἔβαλε ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του. Γιά ἀρκετό χρονικό διάστημα διέμεινε σέ ἕναν πολύ βαθύ λάκκο, ὅπου ἔκλαψε πολύ γιά τήν ταραχή πού εἶχε παρουσιασθεῖ στήν ᾿Εκκλησία. ῎Εζησε τό νέο σάλο τόν ὁποῖο ἐδημιούργησε ἐγκαινιασθεῖσα δεύτερη εἰκονομαχική περίοδος ὑπό τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος Ε´ τοῦ Ἀρμενίου. ῞Οταν βγῆκε ἀπό τό λάκκο, κλείσθηκε σέ ἕνα πάρα πολύ μικρό κελλί καί ἐκάλυπτε τό σῶμα του μέ ἕνα μόνο δερμάτινο χιτώνα. Στόν κῆπο ὑπῆρχε ἕνα μεγάλο πιθάρι. Αὐτό τό πιθάρι τό ἐγέμιζε μέ νερό καί μόλις βράδιαζε, ἀφοῦ ἔβγαζε τό χιτώνα του, ἔμπαινε μέσα καί ἐδιάβαζε τό Ψαλτήριο. ῞Οταν ἐτελείωνε τήν ἀνάγνωση τοῦ Ψαλτηρίου, ἔβγαινε πάλι ἔξω ἀπό τό πιθάρι. Καί ἔτσι ἔπραττε ὅλες τίς μέρες τῆς ζωῆς του ὁ ῞Οσιος Γρηγόριος.

Κατ᾿ αὐτό τόν τρόπο, λοιπόν, ἀφοῦ καλῶς ἀγωνίσθηκε, ἐναπέθεσε τήν ἁγία ψυχή του στά χέρια τοῦ Κυρίου. 


Ἅγιος Γαυδέντιος 1ος Ἐπίσκοπος Gnesen Πολωνίας, 

ἀδελφός Ἁγ. Ἀδαλβέρτου Ἐπισκόπου Πράγας Τσεχίας (5/1, +1004)


Ἅγιος Συμεών,

ὅσιος στή Μονή τῶν Σπηλαίων τοῦ Pskov Ρωσίας (+1960)

[Ἀνακήρυξη Ἁγιότητος 2003]


Ἁγία Συγκλητική, ὁσία στήν Ἀλεξάνδρεια Αἰγύπτου (5/1, +350)

Ἡ Ὁσία Συγκλητικὴ ἔζησε στὸν καιρὸ τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου. Οἱ γονεῖς της ἦταν πλούσιοι, ἀλλὰ καὶ πολὺ εὐσεβεῖς. Τὰ χέρια τους ἦταν πάντοτε ἀνοιχτὰ πρὸς τοὺς φτωχούς, καὶ ἡ μόνη εὐχαρίστησή τους ἦταν νὰ μένουν στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ὑπηρετοῦν στὴν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Τὰ πατρικὰ πλούτη ἔφερναν διακεκριμένους γαμπροὺς στὸ σπίτι τους γιὰ τὴν ὡραία κόρη τους. Ἡ Συγκλητικὴ ὅμως, παρακάλεσε τοὺς γονεῖς της νὰ μὴ ἐπιμένουν νὰ παντρευτεῖ, διότι ἤθελε νὰ ἀφιερωθεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ πλησίον. Πράγματι, οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς σεβάστηκαν τὴν ἀπόφαση τῆς κόρης τους. Ἔτσι λοιπὸν ἡ Συγκλητικὴ ἀφιέρωσε τὴν ζωή της γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν, τῶν λυπημένων, τῶν ὀρφανῶν καὶ τῶν φτωχῶν. Εὐχαρίστησή της ἦταν νὰ βλέπει τὸ γέλιο, ἐκεῖ ὁποῦ δέσποζε πρὶν ὁ σπαραγμός, καὶ νὰ σφουγγίζει τὰ δάκρυα, γιὰ νὰ ἐπανέρχεται στὰ μάτια ἡ ἀκτινοβολία τῆς γαλήνης καὶ τῆς ἀγαλλίασης. Ὁ πολὺς κόπος ὅμως, στὴν Ἱερὴ αὐτὴ διακονία, ἔκαναν τὸ σῶμα τῆς Συγκλητικῆς ἀσθενικό. Ἀλλ᾿ ἡ ὁσία, στὴ δοκιμασία αὐτὴ ὑπῆρξε καρτερική, χωρὶς ποτὲ νὰ γογγύσει πρὸς τὸν Θεό. Τελικὰ πέθανε 80 χρονῶν μὲ τὴν συνείδηση ἀναπαυμένη, καὶ τὶς εὐχὲς χιλιάδων, τοὺς ὁποίους βοήθησε, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν εὐλογία τοῦ στεφανοδότη Χριστοῦ.


Ἅγιοι Θεόπεμπτος Ἐπίσκοπος ἱερομάρτυς καί Θεωνᾶς ὁ πρώην μάγος, 

μάρτυρες στή Νικομήδεια Βιθυνίας Μ. Ασίας  (5/1, +303) 

[Ὁ Ἁγ. Θεόπεμπτος ἦταν ὁ 1ος Χριστιανός πού ὁμολόγησε Χριστόν Ἐσταυρωμένον καί ἤλεγξε τό Διοκλητιανό γιά τήν πλάνη του. Ὁ Ἁγ. Θεωνᾶς ὁ πρώην μάγος πίστεψε ἀπ’ τά θαύματα τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Ἁγ. Θεοπέμπτου καί μαρτύρησε καί ὁ ἴδιος θάβοντάς τον ζωντανό]

Ὁ Ἅγιος Θεόπεμπτος μᾶς διδάσκει πὼς πρέπει νὰ εἴμαστε πρωτοπόροι, ἂν θέλουμε νὰ κερδίσουμε τὴν αἰώνια δόξα καὶ ὄχι αὐτὴ τὴν προσωρινὴ τοῦ κόσμου. Ὁ Ἅγιος ἦταν ἐπίσκοπος στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ, ποὺ στὶς 23 Ἰανουαρίου 303 ὑπέγραψε διάταγμα ἀνελέητου διωγμοῦ κατὰ τῶν χριστιανῶν. Τότε, ὁ πρῶτος ποὺ ὁμολόγησε Χριστὸν Ἐσταυρωμένον καὶ ἤλεγξε τὸν Διοκλητιανὸ γιὰ τὴν πλάνη του, ἦταν ὁ ἐπίσκοπος Θεόπεμπτος. Βέβαια, ἀμέσως μετὰ ἤξερε τί τὸν περίμενε. Καὶ πράγματι, ὑποβάλλεται σὲ μία σειρὰ σκληρῶν βασανιστηρίων, ποὺ συγχρόνως συνοδεύονται ἀπὸ θαύματα. Πρῶτα τὸν βάζουν σὲ φοῦρνο ἀναμμένο γιὰ νὰ καεῖ, ἀλλὰ θαυματουργικὰ βγαίνει ζωντανὸς καὶ ἀβλαβής. Ἔπειτα, τοῦ βγάζουν τὸ ἕνα μάτι καί, ἀμέσως μετά, τοῦ ἐπιβάλλουν νὰ πιεῖ θανατηφόρα δηλητήρια. Ἐπειδή, ὅμως, φυλάχτηκε ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀβλαβής, τὸν ἀποκεφαλίζουν. Ἀλλὰ ἡ ἀνδρεῖα, ἡ ἀσάλευτη πίστη, ἡ ἔξοχη καρτερία καὶ ἡ ἠθικὴ λάμψη ποὺ φώτιζαν τὴν φυσιογνωμία τοῦ μάρτυρα Θεοπέμπτου, μίλησαν πειστικὰ καὶ νικηφόρα στὴν καρδιὰ τοῦ εἰδωλολάτρη μάγου Θεωνᾶ, ποὺ παρασκεύαζε τὰ φάρμακα. Καί, ἐνῷ ἀκόμα ἡ λουσμένη στὰ αἵματα κεφαλὴ τοῦ μάρτυρα ἦταν κατὰ γῆς, ὁμολόγησε κι αὐτὸς τὸ Χριστό. Μανιασμένοι τότε οἱ εἰδωλολάτρες ἀπὸ τὴν ἀπρόσμενη αὐτὴ ὁμολογία, τὸν θάβουν ζωντανό, στὸ χῶμα. Ἔτσι ὁ Θεωνᾶς βρῆκε ἔνδοξο θάνατο καὶ ἡ ψυχή του μαζὶ μ᾿ αὐτὴν τοῦ Ἁγίου Θεοπέμπτου, ἀνέβηκαν στὸν ἀθλοθέτη καὶ στεφανοδότη Θεό.


Ἅγιος Κουβαγιόν (St Convoyon), 

ηγούμενος ιερομάρτυς στή Redon Γαλλίας, 

ἀπό Βρετάννη Γαλλίας 

[μαρτύρησε ἀπ’ τούς Vikings] (5/1, +868)



Άγιος Φωστήριος, ὅσιος ἐρημίτης (5/1, +? αἰ.)

Ὁ Ὅσιος Φωστήριος στὴν ἀρχὴ ἔζησε αὐστηρὰ ἀσκητικὴ ζωή, ἀφοσιωμένος στὴ μελέτη, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν καταπολέμηση τῶν παθῶν. Ἀφοῦ ἀρκετὰ καταρτίστηκε, ἵδρυσε μοναστήρι, ὅπου ἦλθαν πολλοὶ μοναχοί. Ἀφοῦ τοὺς ἐξέτασε ὅλους, κράτησε ἐκείνους, ποὺ βρῆκε ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ζωντανῆς πίστης. Δηλαδὴ μὲ γνήσια διάθεση νὰ ζήσουν τοὺς μοναστικοὺς κανόνες καὶ νὰ ἐπιβιώνουν μὲ τὸν κόπο τῶν χεριῶν τους. Αὐστηρὸς τηρητής, ἰδιαίτερα τοῦ τελευταίου αὐτοῦ, ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Φωστήριος. Ἂν καὶ ἡγούμενος, δὲν ἐπιβάρυνε κανένα ἀδελφό του. Ἐργαζόταν μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια, ἀρνούμενος νὰ δεχτεῖ ὁποιοδήποτε δῶρο εἴτε ἀπὸ τοὺς ἐπισκέπτες τῆς Μονῆς, ποὺ ἐκτιμοῦσαν ἀπεριόριστα τὴν ἀρετή του, εἴτε ἀπὸ ἀδελφοὺς του μοναχούς, ποὺ δὲν ἤθελαν ὁ πνευματικός τους καθοδηγὸς νὰ κοπιάζει τόσο πολύ. Ἐπίσης ὁ Ὅσιος Φωστήριος στὸν καιρὸ τῶν αἱρέσεων, ἀγωνίστηκε πολὺ γιὰ τὰ ὀρθὰ δόγματα. Πέθανε τὸ ἀπόγευμα τῆς 5ης Ἰανουαρίου, τότε ποὺ καὶ ἡ Ἐκκλησία ὅρισε τὴν μνήμη του.


Ἅγιος Ρωμανός ὁ Ἀθωνίτης, ὁσιομάρτυς στήν Κων/πολι, 

ἀπό Ἀσπρόπυργο Καρπενησίου  

(5/1 καί 16/2, +1694)

Καταγόταν ἀπὸ τὸ Σοβολὰκ τοῦ Καρπενησίου καὶ ἀνατράφηκε ἀπὸ γονεῖς φτωχοὺς καὶ ἀγράμματους, ἀλλὰ εὐσεβεῖς χριστιανούς. Παρέμεινε καὶ ὁ ἴδιος ἀγράμματος, καὶ κάποτε ἦλθε σὰν προσκυνητὴς στοὺς Ἁγίους Τόπους, ὅπου ἄκουσε διηγήσεις γιὰ νεομάρτυρες τῆς πίστης καὶ ἔτσι τὸν κατέλαβε ὁ πόθος τοῦ μαρτυρίου. Ἀργότερα πῆγε στὴ Θεσσαλονίκη, ὅπου ὁμολόγησε μὲ θάῤῥος μπροστὰ στὸν κριτὴ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, σὰν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ σωτῆρα τῶν ἀνθρώπων, ἐνῷ ἀντίθετα κατηγόρησε τὸν Μωάμεθ σὰν παραμυθά. Τὰ βασανιστήρια ποὺ ἀκολούθησαν σὲ βάρος του, ἦταν φρικτὰ καὶ ἀνελέητα. Οἱ δήμιοὶ μὲ λύσσα ἔγδερναν τὸ σῶμα του. Ἐπειδὴ ὅμως παρέμεινε ἀμετακίνητος στὴν πίστη του, ὁ κριτὴς ἐξέδωσε θανατικὴ καταδίκη. Ἀλλὰ ὁ ἐκεῖ παρευρισκόμενος ἀρχηγὸς τοῦ τούρκικου στόλου, ζήτησε ἀντὶ νὰ τὸν θανατώσουν, νὰ τοῦ δοθεῖ ποινὴ ἰσόβιας δουλείας στὰ κουπιὰ τῶν πλοίων. Κάποιοι χριστιανοὶ ὅμως, κατόρθωσαν καὶ τὸν ἐλευθέρωσαν ἀντὶ χρημάτων καὶ τὸν ἔστειλαν στὸ Ἅγιον Ὄρος στὰ Καυσοκαλύβια. Ἐκεῖ ἔμεινε κοντὰ στὸν ὅσιο Ἀκάκιο, ὅπου μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία προπαρασκευάστηκε γιὰ τὸ μαρτύριο. Μὲ τὴν εὐλογία λοιπὸν τοῦ πνευματικοῦ του, μοναχὸς πλέον τώρα, ξεκίνησε γιὰ τοὺς Ἁγίους Τόπους νὰ μαρτυρήσει. Ἀλλὰ γιὰ νὰ μὴ συμβεῖ κάτι κακὸ στὸν Πανάγιο Τάφο, τελικὰ πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐκεῖ προκάλεσε τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι τὸν πῆγαν στὸν βεζίρη καὶ κατόπιν, μετὰ ἀπὸ βασανιστήρια, τὸν ἔριξαν μέσα σ᾿ ἕνα ξεροπήγαδο, ὅπου ἔμεινε νηστικὸς γιὰ 40 μέρες. Τελικά, ἀφοῦ τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ τὸ πηγάδι καὶ τοῦ ἔκοψαν τὴν γλῶσσα, τὸν ἀποκεφάλισαν τὸ 1694. Τὸ Ἱερὸ λείψανό του ἀγοράστηκε ἀντὶ 500 γροσιῶν ἀπὸ ἕναν Ἄγγλο πλοίαρχο καὶ μεταφέρθηκε στὴν Ἀγγλία. Ἐνῷ μαντήλι μὲ τὸ αἷμα τοῦ Ἁγίου, βρίσκεται στὴ Μονὴ Δοχειαρίου. Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου βρίσκεται στὸν Κώδ. 61 σελ. 265 τῆς Καλύβης Ἰωασαφαίων στὰ Καυσοκαλύβια. Ἐκδόθηκε στὸ Βόλο τὸ 1937. (Πηγή: Αγιολόγιο Τσολακίδη)


Ἅγιος Τελεσφόρος Ἐπίσκοπος Ρώμης, ιερομάρτυς, 

ἀπό Τάραντα Ιταλίας (5/1 & 22/2 ἑορτή, +136)

Ο Άγιος Τελεσφόρος ήταν Ελληνικής καταγωγής από τον Τάραντα της Ιταλίας, και συγκεκριμένα από τη Μεγάλη Ελλάδα όπως αποκαλούνταν η Νότια Ιταλία. Διαδέχτηκε το Σίξτο Α΄ το 125, ήταν ενάρετος και τιμάται ιδιαίτερα από τους μοναχούς, αφού είχε τη φήμη του αναχωρητή. Εισήγαγε τη νηστεία της Σαρακοστής και πολέμησε τις διάφορες αιρέσεις που υπήρχαν την εποχή εκείνη. Μαρτύρησε το 136 και η μνήμη του τιμάται στις 5 Ιανουαρίου και στις 22 Φεβρουαρίου.

Πηγή: 

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites


Ἁγία Ἀπολλιναρία/Δωροθέα ἡ συγκλιτική, 

ἡ μετονομασθείσα “Δωρόθεος”, ὁσία στή Σκήτη τῆς Ἐρήμου στήν Αἴγυπτο, 

μαθήτρια Ἁγ. Μακαρίου τοῦ Μέγα, ἀπό Ρώμη 

[Kατά σαρκικῶν παθών – Τήν κατηγόρησαν ὅτι ὡς “Δωρόθεος” ἄφησε ἔγκυος τήν ἀδελφή της ἡ ὁποία ἀπελευθερώθηκε ἀπ’ τήν Ἁγία ἀπό δαιμόνιο, χωρίς νά γνωρίζη ὅτι εἶναι ἡ ἀδελφή της, ἀλλά περνώντας την γιά ἄνδρα μοναχό “Δωρόθεο”. Φυσικά ἀθωώθηκε ἀποκαλύπτωντας ὅτι εἶναι γυναίκα καί μάλιστα ἡ ἀδελφή της καί ξαναεπέστρεψε στό Μοναστήρι] 

(4/1 καί 5/1, +457 αἰ.)


WALKING BY THE SEA - ORTHODOXY

Η ῾Οσία ᾿Απολλιναρία διακρινόταν γιά τό κάλλος καί τή σύνεσή της. ῏Ηταν κόρη τοῦ ᾿Ανθεμίου, τόν ὁποῖο ἐχειροτόνησε ὁ Πάπας Λέων ὁ Μέγας καί τοῦ ἐμπιστεύθηκε τή διαχείριση θεμάτων τῆς Ρώμης.

᾿Από πολύ μικρή λικία ᾿Απολλιναρία εἶχε διακαή τόν πόθο νά ἀκολουθήσει τόν παρθενικό βίο καί παρακαλοῦσε μέ ἐπιμονή τόν Θεό νύκτα καί μέρα νά τή βοηθήσει νά πετύχει αὐτό πού ποθοῦσε ψυχή της. Παρακάλεσε, λοιπόν, θερμά τούς γονεῖς της νά τῆς ἐπιτρέψουν νά πάει στά ῾Ιεροσόλυμα. Οἱ γονεῖς της ἄκουσαν τήν παράκλησή της καί τῆς ἐπέτρεψαν. Τότε ἐκείνη, ἀφοῦ πῆρε μαζί της δούλους καί δοῦλες, καθώς ἐπίσης καί χρυσάφι, ἄργυρο καί πολυτελή ἐνδύματα, ἔφθασε στούς ῾Αγίους Τόπους. ᾿Εκεῖ ἐμοίρασε στούς πτωχούς ὅλα ὅσα εἶχε πάρει μαζί της.

῞Οταν ὁλοκλήρωσε τήν προσκυνηματική της ἐπίσκεψη στούς ῾Αγίους Τόπους, ἐχάρισε τό δῶρο τῆς ἐλευθερίας στούς δούλους καί στίς δοῦλες πού εἶχε πάρει μαζί της καί τούς ἄφησε νά γυρίσουν πίσω στή Ρώμη, μέ τό δικαίωμα πλέον τοῦ ἐλεύθερου πολίτου. ᾿Εκράτησε ὅμως κοντά της ἕνα σεβάσμιο γέροντα καί ἕναν εὐνοῦχο. Μ᾿ αὐτούς μαζί ἐπισκέφθηκε τήν ᾿Αλεξάνδρεια. ῞Οταν ἔφθασε σέ κάποιον πεδινό τόπο, σκέφθηκε νά σταματήσουν ἐκεῖ, γιά νά ξεκουραστοῦν ἀπό τόν κόπο τῆς ὁδοιπορίας. Μόλις ὁ ὕπνος πῆρε τούς κουρασμένους συνοδοιπόρους της, ῾Αγία ἔφυγε χωρίς νά τήν πάρουν εἴδηση καί μπῆκε στή δασώδη περιοχή πού ἦταν δίπλα, περιφρονώντας ἔτσι ὅλα τά ἀγαθά τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου. ῾Η περιοχή αὐτή ἦταν καί ἑλώδης. Στό ὀχληρό αὐτό ἕλος ἔμεινε ἀρκετό χρονικό διάστημα. Κατά τήν παραμονή της ἐκεῖ, ἀπό τά τσιμπήματα τῶν κουνουπιῶν τό δέρμα τοῦ μακάριου σώματός της ἔγινε σάν τό δέρμα χελώνας.

᾿Ακολούθως, φορώντας ἐνδυμασία ἀσκητοῦ, πῆγε σέ Σκήτη πού ἀσκήτευαν ἅγιοι Πατέρες. Τούς εἶπε πώς ὀνομάζεται Δωρόθεος καί πώς εἶναι εὐνοῦχος. ῾Ο θαυμαστός γούμενος τῆς Σκήτης Μακάριος τή δέχθηκε μέ ἐγκαρδιότητα καί τῆς παρεχώρησε κελλί νά μένει. ῾Η ᾿Απολλιναρία ἐκλείσθηκε μέσα στό κελλί αὐτό καί προσευχόταν καί εὐχαριστοῦσε τόν Θεό νύχτα καί μέρα.

῾Ο πατέρας της ᾿Ανθέμιος εἶχε καί μιά ἄλλη θυγατέρα. Αὐτή κάποτε προσβλήθηκε ἀπό ἀκάθαρτο δαιμόνιο. ᾿Αμέσως ὁ ᾿Ανθέμιος τήν ἔστειλε στούς μοναχούς τῆς Σκήτης, γιά νά θεραπευθεῖ, χωρίς βέβαια νά γνωρίζει τό παραμικρό σχετικά μέ τήν εὐλογημένη θυγατέρα του, τήν ᾿Απολλιναρία, πού βρισκόταν στή Σκήτη καί ὀνομαζόταν Δωρόθεος.

Οἱ συνοδοί, λοιπόν, ὁδήγησαν τή δαιμονισμένη κόρη στόν ἀββᾶ Δωρόθεο. Μέσα σέ λίγες μέρες τό κορίτσι ἐλευθερώθηκε ἀπό τό δαιμόνιο, πού τό ἐβασάνιζε, καί οἱ Πατέρες τό ἔστειλαν, ὑγιές πλέον, στόν πατέρα του. ῞Υστερα ἀπό μερικές μέρες ἄρχισε νά φαίνεται στούς πολλούς πώς κόρη ἦταν ἔγκυος. Τότε ὁ πατέρας της, ἐπειδή ἐνόμισε ὅτι κόρη του εἶχε καταστεῖ ἔγκυος ἀπό τόν ἀββᾶ Δωρόθεο, ἔστειλε ἀνθρώπους του καί τοῦ τόν ἔφεραν μπροστά του. ῾Η εὐλογημένη ὅμως ᾿Απολλιναρία ἔδειξε μέ κάποια σημεῖα αὐτό πού ἦταν στήν πραγματικότητα, ὅτι δηλαδή ἦταν γυναίκα καί ὄχι ἄνδρας ὅπως ἔδειχνε τό σχῆμα της. ῾Η ἀποκάλυψη αὐτή προκάλεσε σέ ὅλους θαυμασμό καί ἀγωνία· καί ἰδιαίτερα θαυμασμό, γιά τό γεγονός ὅτι ἀδελφή της δαιμονισμένη ἐθεραπεύθηκε θαυματουργικά, ὕστερα ἀπό τίς προσευχές της.

Μετά ἀπό αὐτά ᾿Απολλιναρία, ἀφοῦ ἔμεινε λίγες μέρες μαζί μέ τούς γονεῖς της, ἐγύρισε πάλι στό κελλί της, στή Σκήτη, χωρίς νά μάθει κανένας ἀπό τούς Πατέρες αὐτά πού εἶχαν γίνει. ῎Ετσι, ὅταν μετά τήν κοίμησή της, διαπιστώθηκε ὅτι ἦταν γυναίκα, ὅλοι τήν ἐμακάρισαν γιά τήν ἄσκηση καί τήν ὁσιότητα τοῦ βίου της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου