Photo

17.10.16

Άγιοι: 8 Ιανουαρίου

8 Ιανουαρίου



Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι


Εκπομπή 12: Αγιολόγιο Ιρλανδίας - Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι του Ιανουαρίου 


Άγιος Σαμέας ο Ελαμίτης, 

Προφήτης Π. Διαθήκης (+10ος αι. π.Χ.)

8 Ιανουαρίου

Ο Προφήτης Σαμέας (ή Σαμαίας ή Σαμαΐα ή Σεμαΐα) έζησε την εποχή των Ροβοάμ και Ιεροβοάμ (Γ' Βασιλέων 12, 22. 12, 24ξ. Β' Παραλειπομένων 11,2), και καταγόταν από την Ελάμ (Γ' Βασιλειών 12, 24ξ). Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του δίκαιου και προφήτη Σαμέα ή Σαμαΐα στις 8 Ιανουαρίου.

Όταν ο Ιεροβοάμ επέστρεψε από την Αίγυπτο, πήγε στη Συχέμ, όπου συγκέντρωσε τις δέκα βόρειες φυλές του Ισραήλ. Στη συγκέντρωση αυτή παρεβρέθηκε και ο Ροβοάμ, προκειμένου οι βόρειες φυλές να τον ανακηρύξουν βασιλιά. Ο Κύριος έδωσε εντολή στον προφήτη Σαμαΐα τον Ελαμίτη, να πάει στη συγκέντρωση, να πάρει ένα καινούριο χιτώνα, που δεν μπήκε ακόμη σε νερό, να τον σχίσει σε δώδεκα κομμάτια και να δώσει στον Ιεροβοάμ τα δέκα και να τον φορέσει. Ο Ιεροβοάμ πήρε τα κομμάτια από τον Σαμαΐα (Γ' Βασιλέων 12, 24ξ).

Ο Ροβοάμ, μετά την απόσχιση των βόρειων φυλών, συγκέντρωσε από τις φυλές Ιούδα και Βενιαμίν 180.000 άνδρες, για να πολεμήσει με τις βόρειες φυλές και να τους υποτάξει στη βασιλεία του. Τότε ο Κύριος φανερώθηκε στον προφήτη Σαμαΐα, που ήταν άνθρωπος του Θεού, και του είπε, να πάει στο Ροβοάμ και στις φυλές του Ιούδα και του Βενιαμίν και να τους πει να μην πολεμήσουν εναντίον των βόρειων φυλών, γιατί με εντολή του Κυρίου έγινε η απόσχιση των φυλών αυτών. Οι φυλές του Ιούδα και του Βενιαμίν υπάκουσαν στην εντολή του Θεού (Γ' Βασιλέων 12, 21-24. 12, 24φ-ψ. Β' Παραλειπομένων 11, 1-4).
Το πέμπτο έτος της βασιλείας του Ροβοάμ, όταν ο βασιλιάς της Αιγύπτου Σισάκ (Σουσακίμ) επιτέθηκε στο βασίλειο του Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ, ο προφήτης Σαμαΐας πήγε στο Ροβοάμ και στους άρχοντες του Ιούδα, που είχαν συγκεντρωθεί στην Ιερουσαλήμ εξαιτίας του Σισάκ (Σουσακίμ), και τους είπε: «Ο Κύριος λέει: "εσείς μ' εγκαταλείψατε, γι' αυτό κι εγώ θα σας εγκαταλείψω στα χέρια του Σουσακίμ». Οι άρχοντες του Ιούδα κι ο βασιλιάς ταπεινώθηκαν και είπαν: «Δίκαιος είναι ο Κύριος!» Όταν το είδε αυτό ο Κύριος, είπε στο Σαμαΐα: «Επειδή αυτοί ταπεινώθηκαν, δεν θα τους καταστρέψω, ούτε η οργή μου θα ξεσπάσει εναντίον της Ιερουσαλήμ. Θα υποταχθούν όμως και θα γίνουν υποτελείς του, για να δουν τη διαφορά ανάμεσα στη δική μου δουλεία και στη δουλεία των βασιλιάδων της γης». Έτσι ο Σισάκ (Σουσακίμ) μπήκε νικητής στην Ιερουσαλήμ και άρπαξε τους θησαυρούς του Ναού του Κυρίου και του βασιλικού ανακτόρου και τα πήγε στην Αίγυπτο (Β' Παραλειπομένων 12, 2-11).

Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι υπήρχαν και «Χρονικά των λόγων του προφήτη Σαμαΐα και του προφήτη Αδδώ (Ιδδώ), όπου υπήρχε και η ιστορία του Ροβοάμ (Β' Παραλειπομένων 12, 15).

Πηγή:


Άγιοι... οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Κοινότητα G+


Ἅγιος Κάτογκ / Καδώκ / Σαδώκ (St Cadoc), 

ἱερομάρτυς στό Weedon Ἀγγλίας, 

ἱδρυτής Μονῆς στό Lllancarfan Οὐαλλίας (+580)

8 Ιανουαρίου

Επίσης εορτάζει στις: 24/1, 24/2 καί 25/9

Ὁ Ἅγιος Κάτογκ (St Cadoc) εἶναι ἕνας ἀπό τούς πιό μεγάλους ἱεραποστόλους. Κήρυξε τόν Χριστό στήν Οὐαλλία, τή Σκωτία καί τήν Ἰρλανδία.Ἦταν Ὀρθόδοξος. Ἡ διδασκαλία του εἶναι γεμάτη μέ χάρη καί εὐωδία Ἁγίου Πνεύματος.

Ὁ Ἅγιος Κάτογκ (St Cadoc) ἔλεγε:

Ἡ πιό καλή συμπεριφορά εἶναι ἡ ταπείνωση.
Ἡ πιό καλή ἀσχολία εἶναι ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Τό πιό καλό αἴσθημα εἶναι ἡ δικαιοσύνη.
Ἡ πιό καλή λύπη εἶναι ἡ μετάνοια.
Τό πιό ὡραῖο ψυχικό χάρισμα εἶναι ἡ μεγαλοψυχία.

Κάποιος τόν ρώτησε:

-Τί εἶναι ἀγάπη;

Ἀπάντησε:

-Ἡ ἀγάπη εἶναι παράδεισος.

-Τί εἶναι τό μῖσος;

Εἶπε:

-Τό μῖσος εἶναι κόλαση.

-Τί εἶναι συνείδηση;

Ἀπάντησε:

-Συνείδηση εἶναι τό μάτι τοῦ Θεοῦ μέσα στήν ψυχή μας.

Ὁ Ἅγιος Κάτογκ (St Cadoc) ἐπέστεψε τήν ἁγία ζωή του μέ τό μαρτύριο. Τό 590 μ.Χ. τόν ἔσφαξαν Ἄγγλοι εἰδωλολάτρες, ἐνῶ ἐτελοῦσε τή θεία Λειτουργία!

Τά τελευταῖα του λόγια ἦταν:

-Ἀόρατε Βασιλεῦ, Ἰησοῦ Χριστέ, Σέ ἱκετεύω. Προστάτευσε τούς Χριστανούς τῆς χώρας μου.

Πηγή: 

Ἐπισκόπου Χριστοφόρου: Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων

Ὀρθόδοξος Φιλόθεος Μαρτυρία

ἐκδ. Ὀρθ. Κυψέλη


Ἅγιος Ἰσίδωρος ἱερομάρτυς καί οἱ 72 συνεργάτες του, 

μάρτυρες στό Ντόρπατς Ἐσθονίας (+1472)

8 Ιανουαρίου


Ἅγιος Καρτέριος ἱερομάρτυς 

στήν Καισάρεια Καππαδοκίας Μ. Ἀσίας (+303)

8 Ιανουαρίου

Μαρτύρησε καὶ αὐτὸς στὸ διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Ἦταν Ἱερέας στὴν Καισαρεία τῆς Καππαδοκίας καὶ ἔσπειρε τὸν καλὸ σπόρο στὴν πόλη.Ὅταν οἱ ναοὶ τοῦ Χριστοῦ κλείστηκαν, αὐτὸς ἔκανε θεία λειτουργία σ᾿ ἕνα μυστικὸ εὐκτήριο οἶκο. Καταγγέλθηκε, ἀρνήθηκε τὴν ἀναγνώριση τῶν διαταγμάτων τοῦ διωγμοῦ καὶ ἔμεινε σταθερὸς στὴν ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ διοικητὴς Οὐρβανὸς (298) διέταξε τὴν φυλάκισή του. Ὅταν ξαναδήλωσε τὴν πίστη του, μαστιγώθηκε σκληρά. Κατόπιν ξερίζωσαν τὰ νύχια ἀπὸ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια του καὶ ἔπειτα ἄνοιξαν τὰ πλευρά του μὲ σιδερένια νύχια, καὶ τὶς πληγὲς ἔκαψαν μὲ ἀναμμένες λαμπάδες ἀπὸ ῥητίνη. Ἀλλὰ ὁ Καρτέριος ὑπέμεινε νικηφόρα, ἐφαρμόζοντας τὸ λόγο τοῦ ἀπ. Παύλου: «τὶς ὑμᾶς χωρίσει ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;» (Ῥωμ. η´ 35). Καὶ ἔτσι πῆρε τὸ ἀμάραντο στεφάνι τῆς αἰώνιας δόξας.

Πηγή: Ἁγιολόγιο Τσολακίδη


Αγία Κυράννα η “σωφρονεστάτη” η Παρθενομάρτυς

Νεομάρτυς στή Θεσσαλονίκη, από Όσσα Θεσσαλονίκης

(8/1 ἑορτή καί 28/2 Μαρτύριο, +1751)


SAINTS OF MY HEART

Η Αγία Κυράννα γεννήθηκε στην Αβυσσώκα της Θεσσαλονίκης, σημερινή Όσσα της επαρχίας Λαγκαδά.

Η ομορφιά της ψυχής της συμβάδιζε με την εξωτε­ρική της ωραιότητα, αφού ήταν προικισμένη με τις αρε­τές της σεμνότητας και της σωφροσύνης. Έτσι περνού­σε τη ζωή της κοντά στους γονείς της. Ο μισόκαλος ό­μως διάβολος τη φθόνησε για την αγνότητα της και α­φού δεν μπόρεσε με πονηρούς λογισμούς και αμαρτωλές σκέψεις να την παρασύρει στο κακό και να την μεταβά­λει σε όργανό του, βρήκε άλλο τρόπο να ταράξει την ευ­τυχία των δικών της και τη γαλήνη της νεανικής και πε­ντακάθαρης ψυχής της.

Ένας τούρκος λοιπόν γενίτσαρος, που ήταν σούμπασης, δηλαδή διοικητής του αστυνομικού τμήματος και εισπράκτορας των φόρων από τα εισοδήματα, ερωτεύθη­κε την Κυράννα και προσπαθούσε να την κατακτήσει με διάφορες κολακείες. Η Κυράννα με κανένα τρόπο δε δε­χόταν τις κολακείες του τούρκου και τις μεγάλες του υ­ποσχέσεις για λίρες και φορέματα. Ούτε όμως και τις φοβέρες του, ότι θα την βασάνιζε σκληρά και στο τέλος θα την θανάτωνε αν δε δεχόταν το σκοπό του.

Η επιμονή του γενίτσαρου δεν μπόρεσε να μεταβά­λει το Χριστιανικό της φρόνημα. Έτσι απογοητευμένος ο γενίτσαρος μαζί με άλλους γενίτσαρους αρπάζουν την αγία και την οδηγούν στη Θεσσαλονίκη. Την φέρνουν μπροστά στον Κριτή με την ψευδή κατηγορία ότι δήθεν στην αρχή δέχθηκε να τον παντρευτεί και να αλλαξοπιστήσει, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη. Οι γονείς της την ακολούθησαν μέχρι τη Θεσσαλο­νίκη.

Οι τούρκοι άρχισαν την ίδια τακτική, στην αρχή κο­λακείες, και μετά την αγριότητα. Η Κυράννα άφοβη, ατάραχη μπροστά στους βια­στές της θέλησής της δε μιλούσε.

Είπε μόνο τα λόγια:

«Εγώ είμαι Χριστιανή και έχω νυμφίον τον Κύριόν μου Ιησούν Χριστόν, εις τον οποίον προσφέρω ως προί­κα την παρθενίαν μου και αυτόν επόθησα και ποθώ εκ νεότητός μου και δια την αγάπην του είμαι έτοιμη να χύσω και το αίμα μου, δια να αξιωθώ να τον απολαύσω. ακού­σατε λοιπόν την απάντησή μου και πλέον άλλον λόγο μη περιμένετε να σας πω».

Ύστερα από την απάντηση έσκυψε η Κυράννα με πολλή σεμνότητα το κεφάλι της σιώπησε και προσευχό­ταν νοερά στον Κύριο να την ενδυναμώσει μέχρι το τέ­λος του μαρτυρίου.

Οι τούρκοι όταν είδαν την Πίστη της στο Χριστό ντροπιάστηκαν και την έρριξαν στη φυλακή. Ο σούμπασης, έλαβε άδεια από τον μπέη του κάστρου της Θεσσαλονίκης, τον αλή εφέντη να μπαίνει στη φυλακή όποτε θέ­λει. Έμπαινε τακτικά με άλλους γενίτσαρους και την βασάνιζαν. Άλλος την κλωτσούσε, άλλος τη χτυπούσε με ξύλο ή με μαχαίρι και άλλος με γροθιές μέχρι να λιποθυμήσει. Το βράδυ ο δεσμοφύλακας την κρεμούσε α­πό τις μασχάλες με αλυσίδες και την έδερνε με ό,τι έβρι­σκε και την άφηνε κρεμασμένη μέσα στο χειμωνιάτικο κρύο.

Ένας Χριστιανός φύλακας τον πλησίαζε μόλις περνούσε ο θυμός του και τον παρακαλούσε να του δώσει ά­δεια να ξεκρεμάσει την Αγία.

Εδώ σημειώνει ο συγγραφέας του μαρτυρίου της τα εξής:

«Η Αγία είχε τόσην υπομονήν, ησυχίαν και σιωπήν, όπου σου εφαίνετο ότι άλλη πάσχει και όχι εκείνη και ό­λος ο νους της και η προσοχή της, ευρίσκετο εις τους Ου­ρανούς και εις τον Χριστόν».

Στην ίδια φυλακή ήταν φυλακισμένοι και άλλοι Χρι­στιανοί, εβραίοι και μερικές τουρκάλες που έλεγχαν το δεσμοφύλακα ως άσπλαχνο και μη φοβούμενο τον Θεό, γιατί τυραννούσε σκληρά μια γυναίκα που δεν έσφαλε σε τίποτε.

Αυτός όμως αντιθέτως γινόταν όλο και πιο σκληρός. Τα φρικτά βασανιστήρια συνεχίστηκαν επί μία ε­βδομάδα.

Την έβδομη ημέρα κορυφώθηκαν τα βασανιστήρια. Ο δεσμοφύλακας οργισμένος άρπαξε την Αγία, την κρέ­μασε και άρχισε να την χτυπάει αλύπητα με μια μεγάλη ξύλινη σχίζα, οι τουρκάλες φώναζαν, οι φυλακισμένοι όλοι τον μάλωναν δυνατά και ο δεσμοφύλακας έπεσε κά­τω μπρούμυτα και άρχισε να κλαίει.

Εκείνη τη στιγμή η Αγία άφηνε την τελευταία της πνοή και η ψυχή της πετούσε για να ενωθεί με το Χρι­στό που τόσο ποθούσε και για Χάρη Του μαρτύρησε. Στις 4 με 5 η ώρα το πρωί ένα μεγάλο φως έλαμψε ξαφνι­κά στη φυλακή που κατέβηκε σαν αστραπή από τη σκε­πή της. Το φως αυτό περιέλουσε το σώμα της μάρτυρος και φωτίστηκε όλη η φυλακή. Οι φυλακισμένοι Χριστιανοί φώναζαν το «Κύριε ελέησον» οι εβραίοι πέσανε μπρούμυτα και οι τουρκάλες φώναζαν: «αχ, αχ, το κρίμα της φτωχής Ρωμαίας μας έφθασε και έπεσε σαν αστραπή να μας καύψη». Ο δεσμοφύλακας από το φόβο του άρχισε να τρέμει και είπε στον φύλακα Χριστιανό να κατε­βάσει την κρεμασμένη Κυράννα. Ο φύλακας βρήκε την Αγία Κυράννα τελειωμένη.

Το φως σιγά-σιγά υποχώρησε, μια άρρητη όμως ευ­ωδία έμεινε για πολλή ώρα σε όλη τη φυλακή.

Ο φύλακας άνοιξε με τα κλειδιά τα σίδερα, έλυσε τα χέρια της Αγίας, σκέπασε με σεβασμό το Άγιο Λείψα­νο, άναψε τα φώτα, θύμιασε και κάθησε κοντά της, ώ­σπου να ξημερώσει. Δόξασε το Θεό που τον αξίωσε να δει τέτοια θαυμαστά πράγματα αλλά και να πιάσει και να περιποιηθεί μαρτυρικό λείψανο.

Το πρωί διαδόθηκε σε όλη τη Θεσσαλονίκη η φήμη της τελείωσης της Αγίας και η έλλαμψη του Αγίου Φω­τός. Οι τούρκοι ντροπιασμένοι σιωπούσαν, έδωσαν την άδεια στους Χριστιανούς να πάρουν το Λείψανο της Α­γίας και οι Χριστιανοί ένιωθαν χαρά και ευφροσύνη για τα θαυμάσια του Αληθινού και Ζωντανού Θεού μας.

Την έθαψαν έξω από τη Θεσσαλονίκη εκεί όπου ε­νταφίαζαν και τους άλλους Ορθοδόξους Χριστιανούς, και τα φορέματά της τα μοίρασαν για ευλογία στους πι­στούς. Ήταν 28 Φεβρουαρίου 1751 μ.Χ.

Η Εκκλησία ψάλλει αιώνες τώρα.

«Άγιοι Μάρτυρες, οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες, πρεσβεύσατε προς Κύριον, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών».

Απολυτίκιον της Αγίας
(ως προς τον Συνάναρχον Λόγον)

Χαίρε Όσσης ο γόνος και θείον βλάστημα, Παρθενομάρτυς Κυράννα Νύμφη Χριστού του Θεού, η αθλήσασα στερρώς υστέροις έτεσι, και καθελούσα τον εχθρόν, καρτερία σταθε­ρά. Και νυν απαύστως δυσώπει, υπέρ των πίστει τιμώντων, την μακαρίαν σου άθλησιν.

«Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται». Ευαγγέλιο Ματθ. 10, 22
«Δι’ υπομονής τρέχομεν τον προκείμενον ημίν αγώνα». Απ. Παύλος προς Εβραίους 12, 1.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»


Ἅγιοι οἱ ὁποίοι δέν έχουν μπεί στον κατάλογο άνά ἀλφαβητική σειρά

Ἅγιοι:

Ἅγιος Εὐγενιανός Ἐπίσκοπος Autun Γαλλίας, ἱερομάρτυς (8/1, +4ος αἰ.) {*ΧΑΙΡΕ No.: 181}

Ἁγία Βασίλισσα ἡ παρθένος καί σύζυγος Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου, ὁσία ἡγουμένη Μονῆς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου καί οἱ 1.000 ὁσίες μοναχές της μέ εἰρήνη ἀναπαυόμενες πρῶτα οἱ 1.000 μοναχές καί ἔπειτα ἡ Ἁγ. Βασίλισσα {Κοίμηθηκαν μετά ἀπό ἐμφάνισι καί κάλεσμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ λίγο πρίν τόν διωγμό τοῦ Μαρκιανοῦ στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου ὅπου μαρτύρησαν ὁ Ἁγ. Ἰουλιανός, οἰ 10.000 μοναχοί του καί πλήθος ἄλλων Χριστιανῶν} (8/1 καί 21/6, +303-305) [ὁ βίος τους μέ βάσι τό ἀρχαῖο “Μαρτύριο”]

Ἅγιος Ἰουλιανός ὁ Αἰγύπτιος, παρθένος σύζυγος τῆς Ἁγ. Βασίλισσας καί ἡγούμ. Μονῆς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου καί οἱ 10.000 μοναχοί του, ὁσιομάρτυρες στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Σωτήριος/Φάντι/Fadi Matta, νεομάρτυς στη Συρία [ένώ ὁδηγοῦσε ἀπό Χόμς προς Marmarita τόν σταμάτησαν καί ἐπειδή φοροῦσε σταυρό τόν ἀποκεφάλισαν καί τοῦ κάρφωσαν το σταυρό στήν καρδιά] (8/1, +2014)

Ἅγιοι Ἱερομάρτυρες, Ὁσιομάρτυρες καί Μάρτυρες στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιοι 20 δεσμοφύλακες στρατιῶτες καί 7 ἀδελφοί, μάρτυρες στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Ἀντώνιος Πρεσβύτερος ἱερομάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305) OK

Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ άναστημένος ἀπ’ τούς νεκρούς, Πρεσβύτερος ἱερομάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Θεόφιλος Διάκονος ἱερομάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305) OK

Ἀγία Μαρκιανίλλα ἡ σύζυγος τοῦ ἡγέμονος διώκτη Μαρκιανοῦ, ἁγία μάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Κέλσος ὁ υἱός τῆς Ἁγ. Μαρκιανίλλας καί τοῦ ἡγεμόνος διώκτη Μαρκιανοῦ, μάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Ἐλλάδιος μάρτυς στήν Ἀντινόη Θηβαΐδος Αἰγύπτου, μετά τοῦ Ἁγ. Ἰουλιανοῦ τοῦ Αἰγυπτίου (8/1 καί 21/6, +303-305)

Ἅγιος Γεώργιος ὁ Χοζεβίτης ὅσιος ἱδρυτής Μονῆς Χοζεβᾶ στήν Παλαιστίνη, ἀπό Κύπρο (8/1, +6ος αἰ.)

Ἅγιοι Μαξιμιανός, Λουκιανός καί Ἰουλιανός μάρτυρες στήν Beauvais Γαλλίας (8/1, +290)

Ἅγιος Μάξιμος Ἐπίσκοπος Pavia Ἰταλίας (8/1, +511)

Γαριβάλδος Ἐπίσκοπος Regensburg Γερμανίας (8/1, +762)

Βινδικιανός Ἐπίσκοπος Arras-Cambrai Γαλλίας (8/1 καί 12/3, +712)

Ἀγάθων ὅσιος μοναχός στήν Αἴγυπτο (8/1, +4ος αἰ.)

Θεόδωρος ὅσιος ἡγούμενος & ἱδρυτής τῆς Μονῆς τῆς Χώρας (8/1, +595)

Ἀττικός Ἐπίσκοπος Κων/πόλεως (8/1, +425)

Κύρος Ἐπίσκοπος Κων/πόλεως (8/1, +711)

Γρηγόριος Ἐπίσκοπος Μοισίας-Ὀχρίδος (Ohrid) Σκοπίων (8/1, +1012)

Εὔγκρατος ὁ θαυματουργός, ὅσιος ἐρημίτης στή νήσο Anglesey Οὐαλλίας καί ἡγούμενος Μονῆς στό Plumergat Βρετάνης Γαλλίας, ἀδελφός Ἁγ. Γίλδα (8/1 καί 8/6, +595)

Ἠλίας ὅσιος ἐρημίτης στήν Αἴγυπτο (8/1, +4ος αἰ.)

Patiens Ἐπίσκοπος Metz Γαλλίας (8/1, +2ος αἰ.)

Ergnad/Ercnacta (Ἐργνάδα/Ἐρκνάκτα), ὁσία μοναχή στήν Ἰρλανδία, μαθήτρια Ἁγ. Πατρικίου, ἀπό Ulster Ἰρλανδίας (8/1, +5ος αἰ.)

Δομνίκη ὁσιομάρτυς μοναχή στήν Κων/πολι, ἀπό Καρχηδόνος Τυνησίας (8/1, +5ος αἰ.)

Φροδοβέρτος ὅσιος ἱδρυτής Μονῆς στό Moutier-la-Celle κοντά στήν Troyes Γαλλίας (8/1, +673)

Ἀθελχέλμος/Ἄθελμος 21ος Ἐπίσκοπος Canterbury Ἀγγλίας (8/1, +923)

Σεβερίνος Ἰσαπόστολος Αὐστρίας καί ἱδρυτής Μονῶν στή Danube Αὐστρίας (8/1, +482)

Wulsin Ἐπίσκοπος Sherborne Ἀγγλίας (8/1, +1002)

Γουδούλα ὅσία στή Nivelles Βελγίου (8/1, +712) [Πολιούχος Βρυξελλῶν Βελγίου]

Pega (Πέγκα) ὁσία ἐρήμίτρια στό Peakirk Κορνουάλλης Ἀγγλίας (8/1, +719)

Ἐρχάρδος ἱεραπόστολος στό Regensburg Γερμανίας ἀπό Ἰρλανδία (8/1, +686)

Ἀλβέρτος τοῦ Cashel Ἰρλανδίας, ἱεραπόστολος Γερμανίας καί Ἰερουσαλήμ, κοιμήθηκε στό Regensburg Γερμανίας, ἀπό Ἀγγλία (8/1, +7ος αἰ.)

Καρτέριος ἱερομάρτυς στήν Καισάρεια Καππαδοκίας Μ. Ἀσίας (8/1, +303)

Μακάριος ὁ Μακρής ὅσιος ἡγούμενος στήν Κων/πολι Μ. Ἀσίας (8/1, +1431)

Ἡσαΐας ὅσιος ἡγούμενος στή Μονή Νήσων Valaam Φιλλανδίας-Ρωσίας (8/1, +1914)

Ἀμβώ μάρτυς στήν Τυφλίδα Γεωργίας, ἀπό Βαγδάτη Ἰράκ (8/1, +758)

Αἰμιλιανός Ἐπίσκοπος Κύζικου Μ. Ἀσίας, ὁμολογητής (8/1, +820)

Μακάριος ὁ Βατοπεδινός, ὅσιος στό Ἅγ. Ὄρος (8/1, +? αἰ.)

Παΐσιος ὅσιος στό Οὔγκλιτς (8/1, +1054)

Γρηγόριος ὅσιος στή Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου Οὐκρανίας (8/1, +1093)

[ΚΟΙΜΗΣΙ] Ἠλίας Τσιορούτσα, Πρεσβύτερος Πνευματικός στή Μονή Τσέρνικας Ρουμανίας (8/1, +1997)


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου