Photo

13.12.16

Άγιοι: 16 Ιανουαρίου

16 Ιανουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 

είναι σίγουρα Ορθόδοξοι



Αγιολόγιο Ιρλανδίας - Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι του Ιανουαρίου



Ἅγιοι:

Μάξιμος ὅσιος διά Χριστόν σαλός στήν Τότμα τῆς Vologda Ρωσίας (16/1, +1650)

Νικόλαος νεομάρτυς στή Μυτιλήνη (16/1, +1777)

Φάρσεϋ (St Fursey) ὅσιος Πρεσβύτερος ἱδρυτής Μονῆς στό Lagny Γαλλίας (16/1, +648)

Βαλέριος Ἐπίσκοπος Sorrento Ἰταλίας (16/1, +453)

Τριβέριος ὅσιος ἐρημίτης στήν Therouanne Γαλλίας (16/1, +550)

Dunchaid O’Braoin ὅσιος ἡγούμενος στό Clonmacnoise Ἰρλανδίας, ἀπό Westmeath Ἰρλανδίας (16/1, +988)

Πεύσιππος, Ἐλάσιππος καί Μέσιππος, τρίδυμοι αὐτάδελφοι μάρτυρες καί Νεονίλλη ἡ γιαγιά τους, μάρτυρες στήν Καππαδοκία (16/1, +161-180)

Λιβεράτα (St Liberata) ὁσία στήν Pavia Ἰταλίας (16/1, +5ος αἰ.)

Ἰάκωβος Ἐπίσκοπος Torentaise Γαλλίας, ἀπό Συρία (16/1, +429)

Ἰουνίλλη καί Τουρβών ὁ νοτάριος, μάρτυρες (16/1, +161-180)

Ὁνωράτος ὅσιος ἱδρυτής Μονῆς στή Fondi Ἰταλίας (16/1, +6ος αἰ.)

Φουλγέντιος Ἐπίσκοπος Ecija Ἱσπανίας (16/1, +633)

Φερρέολος Ἐπίσκοπος Grenoble Γαλλίας (16/1, +670)

Ρωμύλος ὅσιος στό Ἅγ. Ὄρος, μαθ. Ἁγ. Γρηγορίου Σιναΐτου (16/1, +14ος αἰ.)

Ρωμύλος ὁ Σέρβος καί οἱ σύντροφοί του Νέστωρ, Μαρτίνιος, Δανιήλ, Σισώης, Ζωσιμᾶς καί Γρηγόριος, ὁσιομάρτυρες στήν Ἁγ. Ὄρος (16/1, +1375)



Η προσκύνηση της αλυσίδας του αποστόλου Πέτρου 

16 Ιανουαρίου

Ἅγιος Πέτρος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 12 Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ, Ἀπόστολος Παλαιστίνης, Λιβάνου, Συρίας, Μ. Ἀσίας, Ἑλλάδος, Γαλλίας, Ἱσπανίας, Β. Ἀφρικῆς, Βρεταννίας, Ἰρλανδίας καί Ἰταλίας, ἱερομάρτυς στή Ρώμη, ἀπό Βηθσαϊδα Γαλλιλαίας (29/6, +64 ἤ 66) [σύναξι 30/6 καί προσκήνησι ἁλυσσίδος Ἀπ. Πέτρου 16/1] {«Ἡ Ἁγ. Πετρονίλλα, πού ἑορτάζεται στίς 31 Μαΐου, καταχωρεῖται στό Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο καί σέ Κώδικα (Δημητριεύσκυ, Τυπικά Α. σ. 217) ὡς κόρη τοῦ Ἀπ. Πέτρου καί τῆς Ἰωάννας. Ἡ δέ Ἰωάννα ὡς κόρη τοῦ Ἀπ. Ἀριστοβούλου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἀπ. Βαρνάβα. Ἔτσι καί ὁ Ροδινός, γνώστης ὅπως φαίνεται καί τῆς πληροφορίας αὐτῆς, στό ἔργο του πού προαναφέραμε θά γράψει: “Ἐγώ καί τήν Ἁγ. Πετρονίλλα δέχομαι ἀκόμη γιά Κύπρια, ἀπό μέρος τῆς μητέρας της”»(περ. Ὀρθόδοξη Μαρτυρία, τεῦχ. 99, Λευκωσία 2013)}

Η Ορθόδοξη Εκκλησία θέσπισε, κατά τους πρωτοβυζαντινούς χρόνους, την εορτή «προσκυνήσεως της τιμίας αλύσεως του αγίου και πανευφήμου αποστόλου Πέτρου» και όρισε να τελείται αυτή στις 16 Ιανουαρίου.

Η υπόθεση της εν λόγω σημαντικής εορτής παρουσιάζεται εν συντομία και ως ακολούθως στο λειτουργικό βιβλίο «Ωρολόγιον το Μέγα» (εδώ σε νεοελληνική παράφραση):

«Ο Ηρώδης Αγρίπας, εγγονός του Ηρώδη του Μεγάλου και βασιλεύς των Ιουδαίων, καταληφθείς από μανία εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού, κατέσφαξε στην Ιερουσαλήμ το έτος 43 μ. Χ. τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Βλέποντας κατόπιν ότι αυτό το έγκλημά του ικανοποίησε πολύ τους Ιουδαίους, συνέλαβε με τον ίδιο τρόπο και τον απόστολο Πέτρο, τον έκλεισε στην φυλακή και τον κρατούσε εκεί αιχμάλωτο μέχρι να περάσει το νομικό Πάσχα, για να τον παραδώσει μετά κι αυτόν στον όχλο ως έτοιμο σφάγιο. Αλλ’ όμως, ένας άγγελος Κυρίου ελευθέρωσε τον Απόστολο με θαυματουργικό τρόπο από την αλυσίδα που τον κρατούσε δεμένο και τον διέσωσε (Πράξ. ιβ΄, 1-19). Η αλυσίδα αυτή, με την οποία ήταν δεμένος ο απόστολος Πέτρος, είχε λάβει από το πανίερο σώμα του αγιαστική και ιαματική χάρη, η οποία μεταδιδόταν στους Χριστανούς που την προσκυνούσαν με πίστη».

Η αλυσίδα του αποστόλου Πέτρου φυλασσόταν στα Ιεροσόλυμα έως το έτος 439 μ. Χ.. Τότε ο πατριάρχης των Ιεροσολύμων Ιουβενάλιος τη δώρισε στην αυτοκράτειρα Ευδοκία, την ευσεβέστατη σύζυγο του Θεοδοσίου του Μικρού, που ήταν εκεί εξόριστη. Η Ευδοκία μετέφερε την αλυσίδα στην Κωνσταντινούπολη, και το μεν ένα τμήμα της το εναπόθεσε μέσα στον ναό της Αγίας Σοφίας, ενώ το άλλο το έστειλε ως πολύτιμο δώρο στη Ρώμη, όπου βρίσκεται και τιμάται έως σήμερα.

Πηγή:


Φως Καστοριάς


Άγιος Τίτιαν (St Titian) Επίσκοπος Oderzo Ιταλίας, 

πλησίον της Βενετίας (16/1, +650)

Ο Άγιος Τίτιαν του Oderzo ήταν ένας Επίσκοπος του 7ο αιώνα στο Opitergium (Oderzo), στην επαρχία του Treviso της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 632 σε μια οικογένεια ευγενών της Eraclea (Grisolera) στην περιοχή του Veneto, και υπηρέτησε ως διάκονος και ιερέας στον Φλωριανό Επίσκοπο Opitergium (Oderzo). Ο ίδιος ο Άγιος Τίτιαν τάχθηκε στο να εξυπηρετεί τους φτωχούς, και όταν ο Επίσκοπος Φλωριανός παραιτήθηκε από την επισκοπική έδρα του για να εργαστεί ως ιεραπόστολος, ο Άγιος Τίτιαν έγινε ο διάδοχός του. Πολέμησε την αίρεση του αρειανισμού και πέθανε το 632, κατά παράδοση στις 16 Ιανουαρίου, και θάφτηκε στον καθεδρικό ναό του Oderzo της Ιταλίας.

Στον τάφο του συνέβησαν πολλά θαύματα και έστι η τιμή του ως Άγιος εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα.

Τα Ι. Λείψανά του βρίσκονται στην κρύπτη του καθεδρικού ναού της Ceneda, σε ένα χάλκινο δοχείο διαμορφωμένο σε νεο-βυζαντινό ύφος.

Η μεταφορά των Ι. Λειψάνων του από το Oderzo στην Ceneda έγινε το 665 μ.Χ., όταν το Oderzo καταστράφηκε από τους Λομβαρδούς υπό Grimoald Ι του Benevento. Η Ιερά Παράδοση αναφέρει ότι τα Ι. Λείψανα του Αγίου Τίτιαν, μετακινήθηκαν από το Oderzo, όταν οι ιθαγενείς κάτοικοι της Eraclea προσπάθησαν να τα κλέψουν. Μετά από μια σκληρή μάχη μεταξύ των κατοίκων της Oderzo και της Eraclea για το ποια πόλη θα φιλοξενήσει τα Ι. Λείψανα του Αγίου, αποφασίστηκε τα Ι. Λείψανα να τοποθετηθούν σε ένα βαγόνι που το τραβούσαν βόδια και όπου τα βόδια θα σταματούσαν εκεί και θα στεγάζονταν τα Ι. Λείψανα. Τα βόδια σταμάτησαν στη Ceneda, και αυτός είναι ο λόγος όπου τα Ι. Λείψανα έχουν παραμείνει εκεί ως και την σημερινή ημέρα.

Χαιρετισμοί στόν Ἅγ. Τίτιαν Ἐπίσκοπο Oderzo Ἰταλίας, 
πλησίον της Βενετίας (16/1, +650)
καί στόν Ἅγ. Προφήτη Ἀββακούμ (2/12, +7ος αἰ. π.Χ.)

Χαῖρε, Προφήτη Ἀββακούμ·
Χαῖρε, Τίτιαν Ἐπίσκοπε Oderzo Ἰταλίας

Χαῖρε, Τίτιαν γόνδολα τῆς Βενετίας
Χαῖρε, κανάλι πού ὁδηγεῖ στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ

Χαῖρε, Ἀββακούμ καύχημα τῶν δώδεκα Προφητῶν·
Χαῖρε, Προφήτη τῶν δώδεκα Ἀποστόλων·

Χαῖρε, Τίτιαν ὅτι ἡ καρδιά σου ἔγινε βάλς τῆς Βενετίας·
Χαῖρε, Ἀββακούμ κατανυκτική λυχνία τοῦ Χριστοῦ·

Χαίρετε, Ἀββακούμ καί Τίτιαν ὅτι μᾶς
διδάξατε τήν παγκόσμια ἀγάπη τοῦ Θεοῦ·

Χαίρετε ὅτι δίνετε χαρά στούς
θλιβομένους μέ τίς προσευχές σας.

Χαίρετε Ἁγιοι Τίτιαν καί Ἀββακούμ!

Ποιητική μου Συλλογή

“Ζωγραφίζοντας Φύλλα”

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης




REJOICE CELTIC SAINTS

PAINTING LEAVES POEMS


Δάναξ ὁ ἀναγνώστης, Ἐλπίδιος καί Ἑλένη μάρτυρες, 

στήν Αὐλῶνα Β. Ἠπείρου (σημ. Vlore Ἀλβανίας) (+313)

16 Ἰανουαρίου

Ὁ Ἅγιος Δάναξ καταγόταν ἀπὸ τὸν Αὐλώνα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ὑπηρετοῦσε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Αὐλῶνος ὡς ἀναγνώστης καὶ εἶχε πάρει σπίτι του, γιὰ ἀσφάλεια, τὰ ἱερὰ σκεύη τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ χέρια τῶν ἀπίστων, ποὺ ἔκαναν συχνὰ ἐπιδρομές. Αὐτοὶ τὸν βασάνισαν γιὰ νὰ τοὺς τὰ παραδώσει καὶ νὰ προσκυνήσει στὰ εἴδωλα. Ὁ Ἅγιος ὑπέμεινε μὲ καρτερία καὶ ὑπομονὴ τὰ βασανιστήρια καὶ ἀποκεφαλίστηκε στὶς 16 Ἰανουαρίου τοῦ 313, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τὴν μνήμη του.
Πρέσβευε Ἅγιε Δάναξ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο μὰ ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν μαρτυρικὴ καὶ ἀλησμόνητη Βόρειο Ἤπειρο ἀπὸ τὴν ὁποία κατάγεσαι καὶ κᾶνε ὅλους τούς Βορειοηπειρῶτες νὰ ὁμονοήσουν πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος.

Πηγή: Ἡμερολόγιο τῆς «ΣΦΕΒΑ» 2015


Άγιος Ονωράτος Επίσκοπος Arles Γαλλίας (+429)

16 Ιανουαρίου

Γεννημένος στη Γαλλία, σε οικογένεια διπλωματών, ο Άγιος Ονωράτος μεταστράφηκε νέος στον Χριστιανισμό και έπεισε τον πρεσβύτερο αδελφό του, τον Βενάντιο, να εγκαταλείψει μαζί του την οικογένεια και τον κόσμο, για να αφιερωθούν στο Χριστό σε μία ήσυχη έρημο. Υπό την πνευματική καθοδήγηση ενός αγίου γέροντα που ελέγετο Καπράσιος, διέμειναν αρχικά στην Μασσαλία κι ύστερα πήραν το πλοίο για την Ανατολή.

Λίγο καιρό αργότερα, καθώς ο Βενάντιος πέθανε, ο Ονωράτος γύρισε άρρωστος στην Προβηγκία και κατά συμβουλή του Λεοντίου, επισκόπος Φρέζους, πήγε να εγκατασταθεί με τον πνευματικό του πατέρα σε ένα από τα Νησιά Lerins (ανοικτά των Καννών) γεμάτο φίδια. Εμπιστευόμενος την υπόσχεση του Κυρίου (βλ. Μαρκ. 16:12) ο Ονωράτος λύτρωσε το νησί από αυτό το λιμό με μόνη τη δύναμη της προσευχής του, και λίγο αργότερα, αυτό το ερημονήσι κατέστη ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ξακουστά μοναστικά κέντρα της Δύσης. Από εδώ προήλθε μεγάλος αριθμός αγίων επισκόπων όπως: Άγιος Μάξιμος του Ριέζ (+455, μνήμη 27 Νοεμ.), Άγιος Ιλάριος της Arles (+449, μνήμη 5 Μαΐου), Άγιος Λύκος της Troyes (+478, μνήμη 29 Ιουλ.), Άγιος Ευχαίριος της Lyons (+449, μνήμη 16 Νοεμ.), Άγιος Ιάκωβος της Τατενταίζας (+429, μνήμη 16 Ιαν.) και θεολόγοι όπως ο Άγιος Βικέντιος (μνήμη 24 Μαΐου).

Το 426 εκλέχθηκε Επίσκοπος Arles, της κύριας Μητρόπολης της Νότιας Γαλλίας και πέτυχε σε λίγο διάστημα να αποκαταστήσει την τάξη και την αγάπη σε αυτή την ταραγμένη Εκκλησία. Αποσπασμένος από τις τιμές και τα αγαθά του κόσμου τούτου ο επίσκοπος εξακολουθούσε να ζει ως μοναχός, μη αλλάζοντας τίποτε στην άσκησή του και «γινόμενος τα πάντα τοις πάσι», σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε να λεχθεί ότι αποτελούσε ζωντανό παράδειγμα φιλανθρωπίας. Ωστόσο, οι δυνάμεις του δεν άργησαν να εξαντληθούν και παρέδωσε την ψυχή του στο  Κύριο στις 16 Ιανουαρίου 429 χωρίς να παύσει μέχρι τέλους να εμψυχώνει και να παρηγορεί τους επισκέπτες του.

Πηγή: 

Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, 

Ιανουάριος 

εκδ. Ίνδικτος



Άγιος Βασίλειος Χολμογκόροφ (St Vasily Kholmogorov)

ιερομάρτυς στη Ρωσία (+1938)

3 & 16 Ιανουαρίου

Ο Άγιος ιερομάρτυς Βασίλειος Χολμογκόροφ (St Vasily Kholmogorov) ήταν ένας ευσεβής ιερέας στην επαρχία της Μόσχας στην Ρωσία. Στις 26 Νοεμβρίου του 1937 συνελήφθηκε για την Χριστιανική του Πίστη από την άθεη σοβιετική εξουσία και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης και σε καταναγκαστηκά έργα. Φυλακίστηκε στη Μόσχα και κοιμήθηκε μαρτυρικά στα καταναγκαστηκά έργα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Novosibirsk της Ρωσίας στις 16 Ιανουαρίου του 1938.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2010 ανακηρύχθηκε επίσημα ως Άγιος από το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Πηγή:



Ορθόδοξη Ρωσσία - Russia of my heart


Δαμασκηνός ὁ Χιλανδαρινός-Ἁγιορείτης, 

ἱερομόναχος ἀπ’ τή Μονή Χιλανδαρίου Ἁγ. Ὄρους, 

ἱερομάρτυς στό Sviston Βουλγαρίας, 

ἀπό Γκάμπροβο Βουλγαρίας (+1771)

16 Ιανουαρίου

[κατά σαρκικῶν παθῶν]

Καταγόταν από το χωριό Γάμπροβο της επαρχίας Τυρνόβου της Βουλγαρίας.
Ήλθε στο Άγιον Όρος και έγινε μοναχός στην Ι. Μ. Χιλανδαρίου. Αργότερα χειροτονήθηκε ιερομόναχος και εξελέγη και προηγούμενος της Μονής.

Εστάλη κάποτε από τους πατέρες της Μονής στη Βουλγαρία ,στο Σφιστόβι, όπου η Μονή είχε μετόχι, για να συγκεντρώσει κάποια έσοδα για τη Μονή.

Ενώ ετοιμαζόταν να επιστρέψει στο Άγιο Όρος, ζήτησε από κάποιους Τούρκους να του επιστρέψουν χρήματα τα οποία τους είχε δανείσει . Εκείνοι, άδικοι και κακότροποι , σκέφτηκαν όχι απλώς να μην επιστρέψουν τα δανεικά αλλά και να του αποσπάσουν και όσα άλλα είχε συγκεντρώσει.

Και να τι τους εσόφισε ο διάβολος να κάνουν. Συνεννοήθηκαν με μια τουρκάλα και τη νύχτα την ανέβασαν με σκάλα στον όροφο του μετοχιού και την έβαλαν μέσα. Κατόπιν κατέβηκαν , έσπασαν την πόρτα και μπήκαν μέσα , όπου δήθεν βρήκαν την τουρκάλα. Άρπαξαν αμέσως τον Άγιο, τον έδεσαν, πήραν ό,τι πράγματα είχε στο μετόχι και ,δέρνοντάς τον και κλωτσώντας τον ,τον έφεραν στον δικαστή. Εκεί όλοι με φωνές τον κατηγορούσαν ότι είχε γυναίκα τουρκάλα στο μετόχι και αμάρτανε μαζί της. Ο δικαστής αντιλήφθηκε πως όλη η υπόθεση ήταν οργανωμένη συκοφαντία και προσπαθούσε να τον γλυτώσει. Οι ψευδομάρτυρες όμως και όλοι οι Τούρκοι που ήσαν εκεί φώναζαν ότι είναι άξιος θανάτου και τελικά υπερίσχυσαν. Καταδικάστηκε στον δι’ απαγχονισμού θάνατο.

Στον δρόμο που τον πήγαιναν τρεις φορές τον ρώτησαν αν θέλει να γίνει τούρκος για να του χαρίσουν τη ζωή και να του επιστρέψουν όλα όσα του πήραν και άλλα από πάνω. Ο Άγιος όμως τους απάντησε , εγώ στη χριστιανική πίστη γεννήθηκα και σ’ αυτήν θέλω να πεθάνω. Πηγαίνετέ με εκεί που θέλετε.

Τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης με τα χέρια του δεμένα πίσω. Εκεί ο Άγιος ζήτησε να του λύσουν τα χέρια για να κάνει την προσευχή του ως Χριστιανός. Πράγματι του εκπλήρωσαν την επιθυμία. Στράφηκε προς την ανατολή, προσευχήθηκε και αφού έκανε τον σταυρό του είπε να του δέσουν πάλι τα χέρια.

Τον έδεσαν και τον κρέμασαν και έλαβε ο μακάριος τον στέφανο του Μαρτυρίου.

Η θεία δίκη όμως ακολούθησε μετά τον θάνατο του Αγίου τους συκοφάντες και φονείς του, διότι καθώς περνούσαν από τον Δούναβη πνίγηκαν στα νερά του ποταμού. Μαρτύρησε στις 16 Ιανουαρίου το 1771.


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου