Photo

28.1.17

Άγιοι: 25 Ιανουαρίου

25 Ιανουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι


Ἅγιοι:

Κυριλλιανός Ἐπίσκοπος Αργυρουπόλεως Πόντου Μ. Ἀσίας (25/1, +3ος αἰ.)

Καστίνος Ἐπίσκοπος Βυζαντίου (25/1, +237)

Βρετανίων Ἐπίσκοπος Constanta (παλαιά Tomis) Ρουμανίας (25/1, +381)

Δουΐνουεν (St Dwynwen) ἡ εὐλογημένη καί καλλιπάρθενος, ὁσία ἱδρύτρια 1ης γυναικείας Μονῆς στό Llanddwyn Οὐαλλίας (25/1 καί 13/7, +460) [προστάτης τῶν νέων ζευγαριῶν καί κατά τῶν σαρκικῶν παθῶν]

Δημήτριος ὁ σκευοφύλακας, ὅσιος στήν Κων/πολι (25/1, +8ος αἰ.)

Σιγηβέρτος βασιλιάς Ἀνατ. Ἀγγλίας, μάρτυς (25/1, +634)

Ράχω/Ραγνοβέρτος 1ος Ἐπίσκοπος Autun Γαλλίας (25/1, +660)

Νικόλαος Β΄ Ρωμανώφ ὁ Τσάρος, νεομάρτυς στή Ρωσία [τό 1891 ἐπισκέφθηκε τήν Ἰαπωνία ὅπου ἦταν Ἐπίσκοπος ὁ  Ἅγ. Νικόλαος Κασάτκιν] (4/7 καί 17/7, 18/7 +1918) [σύναξι: 25/1 καί 19/10]

Βασίλειος/Μπαζέλ Νάσσαρ, Πρεσβύτερος (ἱερομόναχος) ἱερομάρτυρας στήν Ἄλ Τζαραμίγια (25/1, +2012)

Ἀλεξάνδρα Ρωμανώφ ἡ Τσαρίνα καί Μεγάλη Δούκισσα, συζυγός Ἁγ. Νικολάου Β΄ Ρωμανώφ τοῦ Τσάρου, νεομάρτυς στή Ρωσία (4/7 καί 17/7, 18/7 +1918) [σύναξι: 25/1 καί 19/10]

Ἀλέξιος Ρωμανώφ ὁ Τσάρεβιτς, υἱός τῶν Ἁγ. Τσάρων Νικολάου Β΄ καί Ἀλεξάνδρας Ρωμανώφ, νεομάρτυς στή Ρωσία (4/7 καί 17/7, 18/7 +1918) [σύναξι: 25/1 καί 19/10]

Ὄλγα, Τατιάνη, Μαρία καί Ἀναστασία Ρωμανώφ οἱ Μεγάλες Δούκισσες, θυγατέρες τῶν Ἁγ. Τσάρων Νικολάου Β΄ καί Ἀλεξάνδρας Ρωμανώφ, νεομάρτυρες στή Ρωσία (4/7 καί 17/7, 18/7 +1918) [σύναξι: 25/1 καί 19/10]

Βαρβάρα μοναχή, ὁσιομάρτυς στό Ἀλαπάεβσκ Ρωσίας, μετά τῆς Τσαρικῆς οἰκογένιας Ἁγ. Νικολάου καί Ἀλεξάνδρας Ρωμανώφ [τούς ἔριξαν κάτω σέ ἕνα ἀνθρακωρυχεῖο βάθους 60 μέτρων ὅπου δέν σκοτώθηκαν καί ἐνῶ ἔψελναν τούς ἀποτελείωσαν ρίχνοντας μέσα χειρομβοβίδες, σανίδα, ξύλα καί χώμα θάβοντάς τους ζωντανούς καί τραυματισμένους] (4/7, 17/7 καί 18/7, +1918) ) [σύναξι: 25/1 καί 19/10] [ἀνακήρυξι ἁγιότητος 1992]

Ἐλισάβετ ἡ πριγκίπισσα, μοναχή ὁσιομάρτυς στό Ἀλαπάεβσκ Ρωσίας, μετά τῆς Τσαρικῆς οἰκογένιας Ἁγ. Νικολάου καί Ἀλεξάνδρας Ρωμανώφ, ἱδρύτρια Μονῆς στή Μόσχα Ρωσίας, ἐγγονή Βικτωρίας βασίλισσας τῆς Ἀγγλίας καί νύφη τοῦ ἀυτοκράτορα τῆς Ρωσίας, ἀπό Γερμανία  [τούς ἔριξαν κάτω σέ ἕνα ἀνθρακωρυχεῖο βάθους 60 μέτρων ὅπου δέν σκοτώθηκαν καί ἐνῶ ἔψελναν τούς ἀποτελείωσαν ρίχνοντας μέσα χειρομβοβίδες, σανίδα, ξύλα καί χώμα θάβοντάς τους ζωντανούς καί τραυματισμένους] (4/7, 17/7 καί 18/7, +1918) [σύναξι: 25/1 καί 19/10] [πρώην Λουθηρανή] [ἀνακήρυξι ἁγιότητος 1992] <Πηγή: Πέτρου Μπότση, Μάρτυρες τοῦ Βορρᾶ Γ΄, Γυναῖκες Μάρτυρες καί Ὁμολογήτριες, Ἀθήνα 2012>

Πάππων, ὅσιος ἡγούμενος Μονῆς στό Stavelot-Malmédy Βελγίου (25/1, +1048)

Ἀμορίνος Ἐπίσκοπος Clermont Γαλλίας, ἱερομάρτυς (25/1, +676)

Αὐξέντιος νεομάρτυς στήν Κων/πολι, ἀπό Ἤπειρο Ἑλλάδος (25/1, +1720)

Ἀνατόλιος Α΄ Ζερτάλωφ, Στάρετς τῆς Ὄπτινα, ὅσιος στή Μονή Ὄπτινα Ρωσίας (25/1, +1894)

Θεόδοτος ὅσιος ἡγούμενος τῆς Μονῆς Πουπλίου (25/1, +? αἰ.)

Ἀπολλώς ὅσιος στή Θηβαΐδα Αἰγύπτου (25/1, +? αἰ.)

Κωνσταντίνος Ποντγόρσκυ, Πρεσβύτερος ἱερομάρτυς στή Ρωσία (25/1, +1918) <Πηγή: Χαραλάμπους Ἀνδράλη, Νεομάρτυρες τῆς Ὀρθοδοξίας στόν 20ό καί 21ο Αἰῶνα, ἐκδ. Σταμούλη, Ἀθήνα 2012>

Μάρις ὅσιος ἐρημίτης στή Συρία, ἀπό Κίου (25/1, +? αἰ.)  

Μεδούλη καί ἡ συνοδεία της, μάρτυρες (25/1, +? αἰ.)

Αλέξανδρος Χοτοβίτσκυ, Ρῶσος Πρεσβύτερος στήν Ν. Ὑόρκη ΗΠΑ, ἱερομαρτυρας στή Ρωσία (25/1, 8/9, 20/11 καί 4/12 μνήμη, +1937) [ἀνακήρυξι ἁγιότητος 1994]

Κέντιγκερν/Κεντιγέρνος Ἐπίσκοπος Γλασκώβης Σκωτίας, Ἰσαπόστολος ΝΔ Σκωτίας καί ΒΔ Ἀγγλίας (13/1 καί 23/1, +603) [Προστάτης ὅσων δυσκολεύονται νά συγκεντρωθοῦν στήν προσευχή καί τῶν κατατρεγμένων γυναικῶν]

Πούπλιος ὅσιος ἐρημίτης στή Συρία (25/1, +380)

Φηλικίτα/Εὐτυχία καί οἱ 7 υἱοί της Φήλιξ, Ἰανουάριος, Βιτάλιος, Σιλουανός, Ἀλέξανδρος, Φίλιππος καί Μαρτιάλης, μάρτυρες στή Ρώμη (25/1 καί 10/7, +167)

Μαργαρίτα μάρτυς (25/1, +? αἰ.)

Μωϋσῆς Ἐπίσκοπος Novgorod Ρωσίας (25/1, +1362)

Σύναξι Πάντων τῶν Ἁγίων νεομαρτύρων τοῦ 20οῦ αἰ. τῆς πρώην ΕΣΣΔ: Ρωσίας, Γεωργίας, Οὐκρανίας, Λευκορωσίας, Λιθουανίας, Ἐσθονίας, Μολδαβίας, Λιθουανίας, Λεττονίας, Ἀρμενίας, Ἀζερμπαϊστάν, Κιργιζστάν, Οὐζμπεκιστάν, Τατζικιστάν καί Τουρκμενιστάν (25/1 καί 19/10) [Βλ. καί ὀνόματα Νεομαρτύρων στίς 19/10]

Μαργαρίτα ὁσιομάρτυς ἡγουμένη Μονῆς στό Μένζελισκ Ρωσίας, ἀπό Ἑλλάδα (σύναξι: 25/1 καί 19/10, +1917) {*ΧΑΙΡΕ No: 161} [Ὅταν ξέσπασε ἡ Ὀκτωβριανή ἐπανάστασι, ἐγκατέλειψε τό μοναστήρι γιά νά ἐγκαταβιώση σέ ἀσφαλέστερο μέρος. Τήν ἐμπόδισε ὅμως ὁ Ἁγ. Νικόλαος πού ἐμφανίσθηκε στόν ὕπνο της καί τῆς προανήγγειλε τό λαμπρό στεφάνι πού θά λάβη ἀπ’ τό Θεό. Ἔτσι ἐπέστρεψε καί τήν ἑπομένη ἡμέρα ἀξιώθηκε νά μαρτυρήση γιά τό Χριστό. Τό λείψανό της παρέμεινε ἄφθαρτο] <Πηγή: Χαραλάμπους Ἀνδράλη, Νεομάρτυρες τῆς Ὀρθοδοξίας στόν 20ό καί 21ο Αἰῶνα, ἐκδ. Σταμούλη, Ἀθήνα 2012>

Νικόλαος Ντρομπιάζγκιν, ἐφημέριος διάφορους Ναούς πρεσβειῶν καί ἡγούμενος μερικῶν Μονῶν καί Ἰσαπόστολος Ἰνδίας, Θιβέτ, Κίνας, Σρί Λάνκα κλπ. καί ἱερομάρτυρας στή Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου Οὐκρανίας (Σύναξι 25/1 καί 19/10, +1924) [Ἦταν ἀντιπλοίαρχος τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ καί ἀποκρυφιστής. Σέ ναυάγιο σώθηκε θαυματουργικά ἀπ’ τόν Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ καί πῆγε γιά προσκύνημα στή Μονή τοῦ Σάρωφ.  Ὕστερα ἔγινε ἱερέας καί ἱεραπόστολος στήν Ἰνδία, Κίνα, Θιβέτ καί Σρι Λάνκα. Μετά τό 1914 ἔζησε στή Μονή τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου καί ἔκανε συχνά ὁμιλίες κατά τοῦ ἀποκρυφισμοῦ. Τό φθινόπωρο τοῦ 1924 ἕνα μήνα μετά ἀπό ἐπίσκεψι κάποιου ἀποκρυφιστή βρέθηκε δολοφονημένος στό κελλί του μέ μαχαίρι πού γιά λαβή εἶχε ἀποκρηφιστικό σύμβολο] <Πηγή: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἐκκλησία καί Μαγεία, ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2012, 14>

35 Σέρβοι Νεομάρτυρες (25/1)

Σίμα νεομάρτυς ἀπό Γκλάμοτς Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλαν νεομάρτυς ἀπό Γκλάμοτς Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλαν (Α΄) νεομάρτυς ἀπό Ντρβάρ Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλαν (Β΄) νεομάρτυς ἀπό Ντρβάρ Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλαν νεομάρτυς ἀπό Ρμάντζ Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλαν Νπόζιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Βουκοσάβ νεομάρτυς ἀπό Κουλενβακούρ Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ροδολγιούμπ νεομάρτυς ἀπό Κουλενβακούρ Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Νταμτζάν νεομάρτυς ἀπό Γκράχοβο Σερβίας (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Νοβίτσα νεομάρτυς ἀπό Γκλάμοτς Σερβίας (?/?, +20ος αἰ.) (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Βαρνάβας Νάστιτς, Ἐπίσκοπος Χβόσνο Σερβίας, ὁμολογητής (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μομτσίλο Γκργκούρεβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ντομροσλάβ Μλαζένεβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μιχαήλ Κούσιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ἰωάννης Ράπατζιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ἰωάννης Ζέτσεβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Νποζιντάρ Γιόβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μπόγκνταν Λάλιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Τρύφων Μαξίμοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Βελιμίρ Μιγιάτοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μποζιντάρ Μίνιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μιλαντίν Μίνιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μᾶρκος Πόποβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Δημήτριος Ραγιάμοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μπουντιμίρ Σοκόλοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ρέλγια Σπάχιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Λάζαρος Κουλίμπρκ νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Σάββας Σιλγιάκ νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Σάββας Σκαλγιάκ νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ἀντρίγια Σίλγιακ νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Σλόμπονταν Σίλγιακ νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μίλοραντ Βουκόγιτσιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ρατομίρ Γιάνκοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Μιχαήλ Γιεβντγιεβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ντουσάν Πρίγιοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Ντομπροσάβ Σόκοβιτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Νέστωρ Τρκούλγια νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

Σεραφείμ Ντζάριτς νεομάρτυς στήν Σερβία (σύναξι 25/1, +20ος αἰ.)

[σημ.: Οι παραπάνω Άγιοι δεν έχουν μπεί στον κατάλογο ανά αλφαβητική σειρά]


Άγιος Βλαδίμηρος Επίσκοπος Κιέβου Ουκρανίας, 

1ος Επίσκοπος ιερομάρτυς κατά την Κομμουνιστική επανάστασι (+1918)

25 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Βλαδίμηρος γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1848 στο χωριό Μάλιε Μορόσκι της επαρχίας του Ταμπώφ της Ρωσίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Βασίλειος Νικηφόροβιτς Μπογκογιαβλένσκυ. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο εκκλησιαστικό σχολείο και έπειτα σπούδασε στη θεολογική σχολή του Κιέβου. Όταν το 1874 μ.Χ. αποπεράτωσε τις σπουδές του, διορίσθηκε ως καθηγητής στην εκκλησιαστική σχολή του Ταμπώφ, όπου και νυμφεύθηκε.

Από μικρό παιδί είχε κλήση προς την ιεροσύνη. Έτσι, το έτος 1882, χειροτονείται πρεσβύτερος και τοποθετείται στο ναό του Κοζλώφ. Η πρώτη δοκιμασία δεν άργησε να έλθει. Στην αρχή της ιερατικής του διακονίας, μαζί με τον σταυρό της ιεροσύνης, σηκώνει και τον σταυρό της χηρείας. Το 1886 απεβίωσε η πρεσβυτέρα σύζυγός του και λίγο αργότερα το μονάκριβο παιδί του.

Η υπομονή του Αγίου ήταν όμοια με αυτή του πολύπαθου Ιώβ. Φεύγει πλέον από τον κόσμο και ακολουθεί τη μοναχική οδό. Εγκαταβιώνει σε μονή του Κοζλώφ και στις 6 Φεβρουαρίου 1886 μ.Χ. κείρεται μοναχός με το όνομα Βλαδίμηρος. Το έτος 1888 εκλέγεται Επίσκοπος της πόλεως Σταρορούσκϊυ και καλείται να διακονήσει το λαό του Θεού. Αφιερώνεται ολόψυχα στο πολύπαθο και ταλαιπωρημένο ποίμνιό του. Όλοι αναγνώριζαν στο πρόσωπό του τον αληθινό ποιμένα και πατέρα και του φιλανθρώπου Χριστού τον γνησιότατο μιμητή.

Στις 19 Ιανουαρίου 1891 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Σαμάρα, το 1892 Αρχιεπίσκοπος Καρτάλιν και Καχεζίας και στις 21 Φεβρουαρίου 1898 Μητροπολίτης Μόσχας. Το ποιμαντικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό του έργο είναι τεράστιο. Διακόπτεται, όμως και πάλι, όταν εκλέγεται, στις 23 Νοεμβρίου 1912, Μητροπολίτης της Αγίας Πετρουπόλεως. Το 1915 η Εκκλησία του αναθέτει τα καθήκοντα του Μητροπολίτη Κιέβου.

Σε κάθε τόπο που διακονούσε ο Άγιος Βλαδίμηρος άφηνε τα ίχνη της αγιότητάς του. Κυριολεκτικά δαπανούσε τον εαυτό του για την σωτηρία των ανθρώπων. Τα χρόνια ήταν δύσκολα. Το επαναστατικό κίνημα άρχισε να φουντώνει. Ο Άγιος προβλέποντας τα μέλλοντα, μιλώντας προς τους σπουδαστές του εκκλησιαστικού σεμιναρίου της Μόσχας, έλεγε: «Ίσως να πιστεύετε ότι ο Πνευματικός άρτος που δίδει η Εκκλησία στον κόσμο έχει γίνει πολύ σκληρός, για να φαγωθεί από τους ανθρώπους. Θα έπρεπε να αναρωτηθούμε για το ποιοι εμείς είμαστε και τι κάνουμε για τους πτωχούς αδελφούς μας. Οι αδελφοί μας πεινάνε. Είναι στο σκοτάδι. Και εμείς οφείλουμε να εργασθούμε, για να φωτίσουμε την ζωή τους με το φως του Χριστού, την πίστη, την ελπίδα».

Τα γεγονότα της Οκτωβριανής επαναστάσεως (1917) αποτέλεσαν, για τους κατοίκους του Κιέβου, την αφορμή για να επιχειρήσουν την ανεξαρτησία τους. Το Ουκρανικό συμβούλιο πίεσε τον Άγιο να προβεί σε εκκλησιαστική αυτονομία. Εκείνος δεν το έπραξε και τον εκθρόνισαν. Έτσι κατέφυγε στη μονή των Σπηλαίων. Δεν θέλησε να υποχωρήσει παρά τις απειλές.

Τα γεγονότα της επαναστάσεως των Μπολσεβίκων δεν άφησαν ανεπηρέαστο το Κίεβο, το οποίο καταλήφθηκε από τον επαναστατικό στρατό. Στις 23 Ιανουαρίου 1918 οι επαναστάτες έφθασαν στη μονή των Σπηλαίων. Τον συνέλαβαν και τον εκτέλεσαν. Το μόνο που ζήτησε, πριν τον εκτελέσουν, ήταν να του χαρίσουν λίγη ώρα, για να προσευχηθεί.

Πηγή:


Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι


Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, 

από Αριανζό Καππαδοκίας, κοιμήθηκε στην Αριανζό 

[Σπούδασε Ρητορική στην Αθήνα] (+390)

25 Ιανουαρίου & 30 Ιανουαρίου

Ανακομιδή Ι. Λειψάνων 19 Ιανουαρίου

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Ο άγιος Γρηγόριος είναι ένας από τους τρεις μεγάλους ιεράρχες και οικουμενικούς διδασκάλους της Εκκλησίας μαζί με τον Μέγα Βασίλειο και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Μετά τον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη, είναι ο δεύτερος στον οποίο η Εκκλησία απένειμε τον τίτλο του Θεολόγου, ο τρίτος είναι ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος. Ο άγιος Γρηγόριος ειδικώτερα είναι ο τριαδικός θεολόγος, γιατί σε κάθε του λόγο κεντρική διδασκαλία του είναι πάντα το μυστήριο της Αγίας Τριάδος. Στον πέμπτο θεολογικό λόγο του γράφει, οι πιστοί «προσκυνούσι τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα, μίαν Θεότητα…».

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε στα 329 στην Αριανζό, ένα μικρό χωριό της Καππαδοκίας, κοντά στην κωμόπολη Ναζιανζό, γι’αυτό και λέγεται Ναζιανζηνός. Ο πατέρας του λεγότανε κι αυτός Γρηγόριος κι ήταν επίσκοπος Ναζιανζού, η δε μητέρα του λεγόταν Νόννα. Από μικρός ήταν φιλομαθής και επιμελής κι έκαμε λαμπρές και εξαίρετες σπουδές στη Ναζιανζό, στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, στην Καισαρεία της Παλαιστίνης, στην Αλεξάνδρεια και τέλος στας Αθήνας. Εκεί γνωρίστηκε με το συμπατριώτη του Μέγα Βασίλειο, συνδέθηκαν αδελφικά κι έμειναν μαζί σπουδάζοντας έξη ολόκληρα χρόνια την έξω φιλοσοφία. Στο τέλος του προσφέρθηκε καθηγητική θέση, μα εκείνος προτίμησε να ξαναγυρίση στην πατρίδα του Ναζιανζό.

Στην Καππαδοκία συναντήθηκαν οι δυο συμμαθητές κι έζησαν πάλι μαζί, αποτραβηγμένοι στην έρημο ασκούμενοι και μελετώντας τώρα τα ιερά γράμματα. Σε ηλικία 30 ετών ο άγιος Γρηγόριος πήρε το βάπτισμα και χειροτονήθηκε από τον πατέρα του πρεσβύτερος. Έμεινε για καιρό βοηθώντας το γέροντα πατέρα του επίσκοπο Γρηγόριο και το 372 σε ηλικία 43 ετών ο Μέγας Βασίλειος, πού ήταν πια αρχιεπίσκοπος Καισαρείας, τον χειροτόνησε επίσκοπο Σασίμων. Αυτή η χειροτονία έγινε παρά τη θέληση του, γι’ αυτό κι ο άγιος Γρηγόριος δεν δέχθηκε να πάη στα Σάσιμα, αλλά έμεινε βοηθώντας τον πατέρα του στη Ναζιανζό. Γι’ αυτή τη χειροτονία ο Μέγας Βασίλειος γράφει σε μια επιστολή του ότι για τον άγιο Γρηγόριο άξιζε μια επισκοπή όση όλος ο κόσμος.

Το 375, όταν πέθανε ο πατέρας του αγίου Γρηγορίου, οι ορθόδοξοι της Κωνσταντινούπολης, πού οι αρειανοί τους είχαν πάρει όλες σχεδόν τις Εκκλησίες, πήγαν στη Ναζιανζό και κάλεσαν τον άγιο Γρηγόριο. Ήταν ο μόνος πού θα μπορούσε, με τη θεολογική του σοφία και τη ρητορική του δεινότητα να αντιμετώπιση τους αιρετικούς. Ήλθε λοιπόν στην Κωνσταντινούπολη, και σε μια μικρή Εκκλησία της αγίας Αναστασίας η Ορθοδοξία έστησε το στρατηγείο της εναντίον των αιρέσεων. Εκεί ο άγιος Γρηγόριος είπε τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους κατά των αρειανών και των μακεδονιανών. Αρειανοί ήσαν οι οπαδοί του Αρείου, πού αρνιούνταν τη θεότητα του Ιησού Χριστού, και μακεδονιανοί οι οπαδοί του Μακεδονίου, πού αρνιούνταν τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος.

Στα 381 έγινε στην Κωνσταντινούπολη η δεύτερη οικουμενική Σύνοδος, η οποία εσύνταξε τα πέντε τελευταία άρθρα του Συμβόλου της πίστεως, το όγδοο άρθρο, «Και εις το Πνεύμα το Άγιον…», είναι η διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Η Σύνοδος, όταν τότε χήρεψε ο αρχιεπισκοπικός θρόνος της Κωνσταντινούπολης, εξέλεξε αρχιεπίσκοπο τον άγιο Γρηγόριο. Έτσι, όταν ύστερ’ απέθανε ο Πρόεδρος της Συνόδου άγιος Μελέτιος αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας, Πρόεδρος της Συνόδου έγινε ο άγιος Γρηγόριος. Επειδή όμως αργότερα ακούστηκαν διαμαρτυρίες και αμφισβητήσεις και μάλιστα από τους επισκόπους της Μακεδονίας, πού ήλθαν καθυστερημένοι στη Σύνοδο, ο άγιος Γρηγόριος παραιτήθηκε κι από αρχιεπίσκοπος κι από Πρόεδρος της Συνόδου κι έφυγε στην Καππαδοκία.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αφήκε στην Εκκλησία, εκτός από τον άγιο βίο του και σπουδαίο συγγραφικό έργο. Περίφημος είναι ο Συντακτήριος λόγος, με τον όποιο, όταν παραιτήθηκε, αποχαιρέτησε τη Σύνοδο και τους χριστιανούς της Αρχιεπισκοπής. Όταν, μετά την παραίτηση του, ο άγιος Γρηγόριος κατέβηκε στην Καππαδοκία, ο Μέγας Βασίλειος είχε αποθάνει πριν δύο χρόνια. Τότε έγραψε και είπε τον επίσης περίφημο επιτάφιο λόγο στο Μέγα Βασίλειο. Ο άγιος Γρηγόριος έζησε ακόμα οκτώ χρόνια και απέθανε στα 389 σε ηλικία 60 ετών. Ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός είναι πραγματικά ό Θεολόγος Πατέρας της Εκκλησίας, ιερουργός του λόγου και των θείων Μυστηρίων, πού αποχαιρέτιζε τη δεύτερη οικουμενική Σύνοδο κι έλεγε, «Καθαράν και ακίβδηλον την ιερωσύνην εφύλαξα». Αμήν.

Πηγή: 

Εικόνες έμψυχοι – Κηρύγματα αγιολογικά (Εξαπλά β΄)

Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου