Photo

8.2.17

Άγιοι: 31 Ιανουαρίου

31 Ιανουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι



Ἅγιοι:

Κύρος ἀπό Ἀλεξάνδρεια καί Ἰωάννης ἀπό Ἐδέσσης Μεσσοποταμίας Μεσσοποταμίας (σημ. Οὔρφα), οἱ ἀνάργυροι ἰατροί, μοναχοί ὁσιομάρτυρες στήν Κανώπη Αἰγύπτου, συμμάρτυρες Ἁγ. Ἀθανασίας καί τῶν 3 θυγατέρων της Θεοδότης, Θεοκτίστης καί Εὐδοξίας, ἐπειδή τίς ὑπεράσπισαν στόν ἀγῶνα τοῦ Μαρτυρίου (31/1, +311) [ἀνακομιδή λειψάνων 28/6] %

Ἀθανασία καί οἱ 3 θυγατέρες της Θεοδότη, Θεοκτίστη καί Εὐδοξία, μάρτυρες στήν Κανώπη Αἰγύπτου, συμμάρτυρες Ἁγ. Ἀναργύρων Κύρου καί Ἰωάννη (31/1, +311)

Ἔϊνταν (St Aidan) 1ος Ἐπίσκοπος Ferns Ἰρλανδίας (31/1 καί 10/8, +632)

Γεμινιανός (St Geminian) Ἐπίσκοπος Modena Ἰταλίας (31/1, +348)

Βικτωρίνος, Βίκτωρ, Διόδωρος, Κλαύδιος, Νικηφόρος, Πάππιος καί Σεραπίων, μάρτυρες στήν Αἴγυπτο (31/1 καί 5/4, +251)

Τρυφαίνη μάρτυς στήν Κυζίκω Μ. Ασίας (31/1, +? αἰ.)

Ἀθανάσιος Ἐπίσκοπος Πάτρας, ἀπό Catania Σικελίας τῆς Ἰταλίας (31/1, +885)

Βοβίνος (St Bobinus) Ἐπίσκοπος Troyers Γαλλίας (31/1, +766)

Ἰούλιος Πρεσβύτερος ὅσιος στήν Κούσιο Ἰταλίας, ἀπό Αἴγινα Ἐλλάδος, ἱεραπόστολος Κ. Εὐρώπης (31/1, +401) [σύναξι 19/5, 21/6 καί 30/6]

Ἰωάννης-Ἄγγελος, ὅσιος στήν Pomposa Ἰταλίας, ἀπό Βενετίας (31/1, +1050)

Εὐσέβιος, ὁσιομάρτυς στήν Vorarlberg Ἑλβετίας, ἀπό Ἰρλανδία (31/1, +884)

Οὐλφία (St Ulphia), ὁσία ἐρημίτρια στήν Amiens Γαλλίας (31/1, +8ος αἰ.)

Βίλγκιλς (St Wilgils) ὅσιος ἐρημίτης στόν ποταμό Humber Ἀγγλίας (31/1, +7ος αἰ.)

Αντάμναν (St Adamnan) ὅσιος στό Coldingham Σκωτίας, ἀπό Ἰρλανδία (31/1, +680)

Μαντόες / Μαντιανός (St Madoes / Madianus) στό Carse Σκωτίας (31/1, +? αἰ.)

Νικήτας Ἐπίσκοπος Novgorod, ὁ Ἔγκλειστος ἤ Σπηλαιώτης, ὅσιος στή Λαύρα Σπηλαίων τοῦ Κιέβου (28/1 καί 14/5, +1109) [30/4 ἀνακομιδή λειψάνων]

Παχώμιος ὅσιος στή Λίμνη Κένο (31/1, +? αἰ.)

Ἁθανάσιος Ἐπίσκοπος Μεθώνης, ὅσιος ἡγούμενος Μονῆς στήν Πάτρα (10/12 μνήμη καί 31/1, +880)

Μαρκέλλα ἡ χήρα, ἡ Ρωμαία, ὁσία ἱδρύτρια καί ἡγουμένη Μονῆς στή Βηθλεέμ Παλαιστίνης, ἀπό Ρώμη (31/1, +410)

Γκουΐνιν (St Gwynin) ὁ ἐρημίτης, ὅσιος στό Πενμαενμάουρ Οὐαλλίας (31/1, +7ος αἰ.)

[ΚΟΙΜΗΣΙ] Κοδράτος ὁ Καρακαλληνός-Ἁγιορείτης, ἡγούμενος Μονῆς Καρακάλλου Ἁγ. Ὄρους, ἀπό Βρύουλα Μ. Ἀσίας (31/1, +1940) <Πηγή: Σύγχρονες Ἁγιορείτικες Μορφές, τόμ. 1-10, ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου, Ὡρωπός Ἀττικῆς· Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἡσυχαστική Ἁγιορείτικη Παράδοση, Ἁγ. Ὄρος 2011, σ. 579>


Άγιος Μαελανφράϊντ (St Maelanfaid) της Ιρλανδίας (+6ος αιώνας)

31 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Μαελανφράϊντ (St Maelanfaid) της Ιρλανδίας ήταν ο γιος του Anfadach, ο οποίος ήταν γιος του Gerban. 

Μία ημέρα ο Άγιος Μαελανφράϊντ (St Maelanfaid) είδε ένα μικρό πουλί να κλαίει και να θρηνεί. «Ώ Θεέ μου», είπε ο Maelanfaid, «τι συμβαίνει εκεί πέρα; Δεν θα φάω τίποτα μέχρι να μου αποκαλυφθεί.» 

Μετά από λίγο είδε έναν άγγελο να τον πλησιάζει. 

«Πολύ καλά Κληρικέ,» είπε ο Άγιος Άγγελος, «ας μην σου προκαλεί θλίψη πλέον αυτό το γεγονός. Ο Molua Mac Ocha πέθανε και τώρα όλα τα ζωντανά πλάσματα τον θρηνούν, γιατί ποτέ δεν σκότωσε κάποιο ζώο, μικρό ή μεγάλο. Για αυτό οι άνθρωποι δεν τον θρηνούν περισσότερο σε σχέση με τα ζώα και σε σχέση με αυτό το μικρό πουλί που είδες».

Πηγή:



Ορθόδοξη Κελτική Εκκλησία


Άγιος Ηλίας ο Αρδούνης, ο κουρέας, 

Aγιορείτης oσιομάρτυς στην Καλαμάτα, 

από Καλαμάτα καταγόμενος (+1686)

31 Μαρτίου, 27 Απριλίου

& Κυριακή Μυροφόρων

Μαρτύρησε στην Καλαμάτα στις 31 Ιανουαρίου 1686.

Ο άγιος καταγόταν από την Καλαμάτα και ήταν κουρέας στο επάγγελμα. Επειδή ήταν άνθρωπος συνετός και έμπειρος στα κοινά, οι προεστοί τον είχαν σε εκτίμηση και τον συμβουλεύονταν.

Κάποια φορά ,που συζητούσαν διάφορες υποθέσεις έκαναν λόγο για τις συμφορές, τα βαριά χρέη και τα όσα μύρια βάσανα που περνούσαν οι Χριστιανοί. Ο άγιος τότε με πολλή θλίψη τους συμβούλευσε ότι πρέπει να προσπαθούν να ελαφρύνουν με κάθε τρόπο τους Χριστιανούς από τη βαριά φορολογία, διότι κινδυνεύουν ν’ αρνηθούν την πίστη τους και να εξισλαμιστούν. 

Οι προεστοί διαφωνούσαν μαζί του λέγοντας ότι οι Χριστιανοί δεν κινδυνεύουν ν’ αρνηθούν την πίστη τους. Τότε εκείνος τους λέει, εμένα αν κάποιος μου δώσει ένα φέσι γυρίζω το φύλλο. Τότε ένας προεστός, για αστείο, έστειλε και του αγόρασε ένα φέσι. Εκείνος πήγε αμέσως στον δικαστή και έγινε μουσουλμάνος. Γεγονός που λύπησε όλους τους Χριστιανούς.

Μετά από λίγο καιρό συναισθάνθηκε το σφάλμα του, έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στο Άγιο Όρος. Εκεί εξωμολογήθηκε με μεγάλη συντριβή το λάθος του, έκανε τον κανόνα του και μυρώθηκε με το Άγιο Μύρο. Έγινε μάλιστα και μοναχός στο Άγιο Όρος όπου παρέμεινε οκτώ χρόνια. Η συνείδησή του όμως τον έτυπτε πάντοτε για την άρνησή του. Γι’ αυτό πήγε σ’ ένα ενάρετο πνευματικό ο οποίος τον συμβούλευσε να πάει στην Καλαμάτα και εκεί να ομολογήσει τον Χριστό.

Με την ευχή του πνευματικού γύρισε στην Καλαμάτα. Εκεί αποκάλυψε τον σκοπό του στους πνευματικούς, όμως εκείνοι τον εμπόδιζαν, φοβούμενοι μήπως δεν αντέξει το μαρτύριο. Ο άγιος όμως έχοντας μεγάλο πόθο για το μαρτύριο, αφού κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, άρχισε να κυκλοφορεί μέσα στα σοκκάκια της πόλης καθώς και στο παζάρι. Κάποια στιγμή οι Τούρκοι τον γνώρισαν και του λένε, εσύ δεν είσαι ο Μουσταφά Αρδούνης;

Ναι, τους απάντησε με θάρρος, εγώ είμαι, όχι όμως Μουσταφάς αλλά Ηλίας και Χριστιανός Ορθόδοξος και άρχισε να κατηγορεί τη θρησκεία τους χωρίς να φοβηθεί καθόλου και να κηρύττει τον Χριστό αληθινό Θεό.

Μόλις τ’ άκουσαν αυτά τον άρπαξαν οι Τούρκοι και δέρνοντάς τον και σπρώχνοντάς τον τον οδήγησαν στον δικαστή. Στην ερώτηση του δικαστή ομολόγησε τα ίδια λόγια. Ο δικαστής τον έκλεισε στη φυλακή μήπως και αλλάξει γνώμη. Έμεινε αρκετές ημέρες βασανιζόμενος. Τον οδήγησαν για δεύτερη φορά στο δικαστήριο. Σε σχετική ερώτηση του δικαστή απάντησε: Τι με ρωτάς; Ακόμα κι αν μου κάνετε μύρια βάσανα, δεν είναι δυνατόν ν’ αρνηθώ τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, κάνε μου ό,τι θέλεις.

Ο δικαστής τότε διέταξε να τον κάψουν με χλωρά ξύλα. Τον άρπαξαν οι δήμιοι και τον οδηγούσαν στον τόπο της καταδίκης.

Στο δρόμο κάποιος του κατέβασε κυριολεκτικά την πλάτη με μια σπαθιά. Ο άγιος χωρίς να δειλιάσει, χαρούμενος με περισσότερο θάρρος, προχωρούσε ψάλλοντας τους ψαλμούς του Δαυίδ. Όταν έφθασαν στον τόπο της καταδίκης, τον έριξαν στη φωτιά. Το θαυμαστό είναι ότι, ενώ παρέδωσε την αγία του ψυχή μέσα στην πυρά, όταν έσβησε η φωτιά το άγιο λείψανό του είχε μείνει άθικτο. Δεν είχαν καεί ούτε τα ράσα του ούτε τα γένια ούτε τα μαλλιά του. Τη νύχτα, οι φρουροί έβλεπαν το ουράνιο φως που κατέβαινε και περικύκλωνε το τίμιο λείψανο του μάρτυρος και έλεγαν επειδή δεν τον έκαψε η φωτιά, έστειλε ο Θεός φωτιά από τον ουρανό για να τον κάψει.

Οι Χριστιανοί πήραν το άγιο λείψανο του μάρτυρος και το έθαψαν δίνοντας πολλά χρήματα.

Όταν έκαναν την ανακομιδή μια καταπληκτική ευωδία γέμιζε τον τόπο.

Η κάρα του Αγίου ευρίσκεται στην Ι. Μ. Βουλκάνου στη Μεσσηνία.

Πηγή:


Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι


Άγιος Αρσένιος της Πάρου, 

όσιος ηγούμενος Μονής του Δάσους στήν Πάρο (+1877)

31 Ιανουαρίου & 18 Αυγούστου

Ο όσιος Αρσένιος Σεργίου Σεργιάδης, κατά κόσμον Αθανάσιος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα το έτος 1800 από ευσεβείς και εναρέτους γονείς.

Πολύ νωρίς έμεινε ορφανός και από πατέρα και από μητέρα. Σε ηλικία εννέα ετών ήρθε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου με τη φροντίδα του Σχολάρχη Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου, ανδρός εναρέτου και λογίου, ενεγράφη στην εκεί Σχολή.

Στην Σχολή αυτή φοίτησε για πέντε χρόνια. Κατά τα τελευταία χρόνια των σπουδών του γνώρισε τον περίφηµο γέροντα Δανιήλ. Αυτόν ακολούθησε στο αγιο Όρος, όπου και εκάρη μοναχός με το όνοµα Αρσένιος. Κατά την εξαετή παραµονή του στον Άθωνα έδωσε τον εαυτό του ως πρότύπο μοναχού. Ακολουθώντας τον γέροντα του Δανιήλ ήρθε στην Ιερά Μονή Πεντέλης και στην συνέχεια στην Πάρο και µάλιστα στις ιερές Μονές Λογγοβάρδας και Αγίου Αντωνίου Μαρπήσσης. Κατόπιν τον βλέπουµε στα νησιά Σίκινο και Φολέγανδρο. Εδώ χειροτονείται Διάκονος και διορίζεται ελληνοδιδάσκαλος, ωφελώντας πολλαπλά και τα μέγιστα στην πνευματική, ηθική, κοινωνική και εθνική εξύψωση του επιπέδου του λαού. Στη Φολέγανδρο παρέμεινε αρκετά χρόνια, εργαζόµενος άοκνα ιεραποστολικώς.

Μετά την κοίμηση του γέροντός του Δανιήλ και παρά τις αvτιδράσεις των Φαλεγανδρίων, ανεχώρησε με το σκεπτικό να επανέλθει στο Άγιο Όρος. Όμως, διερχόμενος από την Πάρο και στην Μονή Αγίου Γεωργίου, συνάντησε τον εξ Ηπείρου επισης καταγόµενο αρχιµανδρίτη Ηλία Γεωργιάδη, Ιεροκήρυκα Κυκλάδων, ανθρωπον σοφίας και αρετής. Ο γέροντας αυτός, µε φώτιση Θεού, προέτρεψε τον Αρσένlο τότε να µη µεταβεί στον Άθωνα, αλλά να παραµείνει στην Πάρο, πράγµα και που έπραξε. Και στην Μονή Αγίου Γεωργίου Πάρου, ωσαύτως διέπρεψε στους πνευµατικούς αγώνες. Η ζωή του ήταν ζωή άκρας ασκήσεως. Προσευχόταν αδιάλειπτα, µελετούσε νυχθηµερόν τον θείο λόγο. Ελάχιστα έτρωγε και κοιµόταν τόσο µόνο, όσα να ζει. Ζούσε ως επιγειος αγγελος. Οι πατέρες, βλέποντας την υποµονή, την ταπείνωση, την πραότητα, την ευσέβεια και αγιότητά του, του πρότειναν να χειροτονηθεί Πρεσβύτερος. Μα αυτός ο µακάριος, από πολλή ταπείνωση και από επίγνωση του ύψους της Ιερωσύνης, δεν δεχόταν. Παρά ταύτα, κατόπιν πολλών πιέσεων και τη προτροπή του τότε Μητροπολίτη Κυκλάδων Δανιήλ, εδέχθη, αφήνοντας διαχρονικό υπόδειγµα υπακοής και Ιερωσύνης. Διακρίθηκε σε όλες τις αρετές και ανεδείχθη ισάξιος των παλαιών κορυφαίων του Μοναχισµού. Όσο ελάχιστοι, τίµησε την ιδιότητα του Ιερέως και την ιδιότητα τοιι Μοναχού. Ένεκα τούτου, πλήθη πιστών από τα πέρατα της πατρίδος αθρόως προσήρχοντο προς αυτόν, για να του εναποθέσουν το βάρος των αµαρτιών και των προβληµάτων τους, για να δεχθούν την διδαχή και την ευλογία του, για να πνευµατοποιηθούν.

Η φήµη του ως Αγίου είχε ήδη περάσει στον λαό του Θεού, ενώ ακόµα βρισκόταν στη ζωή αυτή. Μετά από την τελευτή του γέροντος Ηλίο, εξελέγη Ηγούµενος της Μονής Αγίου Γεωργίου. Επειδή όµως καθηµερινά πλήθη πιστών τον ζητούσαν, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί από τις διοικητικές µέριµνες και να στραφεί τελείως στο πνευµατικό έργο. Παράλληλα εκάλυπτε και τις λειτουργικές και πνευµατικές ανάγκες των µοναζουσών της Μονής Χριστού Δάσους Πάρου.

Η συνεχής καταπόνηση, η σκληρή ασκηση και η σωµατική και πνευµατική κόπωση, υπέσκαψαν την υγεία του. Οι δυνάµεις του άρχισαν να εξασθενούν. Προαισθάνθηκε το τέλος του. Συγκέντρωσε τις µοναχές και τους έδωσε τις τελευταίες του νουθεσίες. Την 30ή Ιανουαρίου του 1877, µετά τη Θεία Λειτουργία τους είπε: "Αυτή, παιδιά µου, είναι η τελευταία Λειτουργία που ετέλεσα". Και την επόµενη, 31η Ιανουαρίου, επειτα από µια ζωή που υπήρξε θυσία ζώσα προς τον Τριαδικό Θεό και ενας ανέσπερος πνευµατικός φόρος, παρέδωσε το πνεύµα στον Ύψιστο, τον αποίο από βρέφος αγάπησε, υπηρέτησε, εδόξασε και στον οπαία ανεπέθεσε τη ζωή του. Τα τελευταία του λόγια ήταν τα εξής "Κύριε, εις χειράς σου παρατίθηµι τούτο το ποίµνιο που µου ενεπιστώθης. Σος είµι εγώ, Κύριε, ότι τα δικαιώµατά Σου εξεζήτησα".

Την κοίµησή του όλος ο λαός της Πάρου οµοθυµαδόν θρήνησε και έσπευσε να αποχαιρετήσει τον αγιο, τον Προστάτη του, τον πνευµατικό του οδηγό. Το ιερό του λείψανο τέθηκε επί τρεις µέρες σε λαϊκό προσκύνηµα. Οι εκδηλώσεις ευλαβείας του λαού ήταν απερίγραπτες. Ο λαός της Πάρου και όταν ζούσε ο όσιος Αρσένιος τον θεωρούσε Άγιο, αλλά και αµέσως µετά την κοίµησή του. Και η Εκκλησία µας, τον Ιούνιο του 1967 και επισηµα τον ανακήρυξε αγιο.

Ο αγιος Αρσένιος ένεκα της αγιότητάς του έλαβε από τον Θεό και όταν ακόµα βρισκόταν στη ζωή, το χάρισµα των θαυµάτων. Eίvαι πάρα πολλά τα θαύµατά του, που ο λαός της Πάρου, αλλά και εκτός Πάρου, γνωρίζει και διηγείται. Έτσι, σε καιρό ανοµβρίας, ως άλλος Προφήτης Ηλίας, άνοιξε τους κρουνούς του ουρανού και έφερε βροχή ευεργετική. Αλλά και λάδι µετέφερε µέσα σε καλάθια. Εθεράπευε και βέβαια θεραπεύει ασθενείς, διασώζει από κινδύνους, αποµακρύνει δαιµόνια, επιλύει προβλήµατα της ζωής και µε κάθε τρόπο δείχνει την παρουσία του εντός και εκτός της Μονής Χριστού.

Πηγή:


Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου