Photo

19.3.17

Άγιοι: 3 Φεβρουαρίου

3 Φεβρουαρίου



Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο

 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.blogspot.com
http://gkiouzelis.wordpress.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι


Εκπομπή 16: Αγιολόγιο Ιρλανδίας - Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι του Φεβρουαρίου 
╰⊰¸¸.•¨* ORTHODOX HEART


Ἅγιος Συμεών ὀ Δίκαιος ὁ Θεοδόχος, στήν Ἱερουσαλήμ (3/2, +1ος αἰ.)

Ἁγία Οὐέρμπουργκ (St Werburgh) ὁσία ἡγουμένη Μονῆς στήν Bardney Ἀγγλίας (3/2, +785)

Ἁγία Οὐέρμπουργκ (St Werburgh) ὁσία στήν Chester Ἀγγλίας (3/2, +699)
Ἅγιος Ἀζαρίας ὁ Προφήτης τῆς Π. Διαθήκης, υἱός τοῦ Ἀδδώ (3/2, +956 π.Χ.)

Ἅγιος Βλάσιος ὁ βουκόλος, μάρτυς ἀπό Καισάρεια Καππαδοκίας (3/2, +3ος αἰ.)

Ἅγιος Ντεοντάτος (St Deodatus) ὅσιος στή Lagny Γαλλίας (3/2, +8ος αἰ.)

Ἅγιοι Ἀδριανός καί Εὐβούλος μάρτυρες στήν Παλαιστίνη (3/2, +? αἰ.)

Ἅγιος Ὄλιβερ / Ὀλιβέριος / Λιβέριος (St Oliver / Oliverius / Liberius) ὅσιος στήν Ancona Ἰταλίας (3/2, +1050)

Ἅγιος Λιάφνταγκ (St Liafdag) Ἐπίσκοπος Jutland Δανίας (3/2, +980)

Ἅγιοι Παύλος καί Σίμων, μάρτυρες (3/2, +? αἰ.)

Ἅγιος Φίλιππος Ἐπίσκοπος Vienne Γαλλίας (3/2, +578)

Ἅγιος Ἰσίδωρος Πρεσβύτερος ὅσιος στή Σκήτη τῆς Γεθσημανῆ στή Μόσχα Ρωσίας (3/2, +1908)

Ἁγία Μπερλίντα (St Berlinda) ὀσία ἐρημίτρια στό Meerbeke Βελγίου (3/2, +702)

Ἅγιοι Σταμάτιος, Ἰωάννης καί Νικόλαος, νεομάρτυρες στή Χίο, ἀπό Σπέτσες (3/2, +1822)

Ἅγιος Ἀνατόλιος Ἐπίσκοπος Σκωτίας, ὅσιος στή Jura Γαλλίας (3/2, +9ος αἰ.)

Ἅγιος Τιγκίντες (St Tigides) Ἐπίσκοπος Gap Γαλλίας (3/2, +6ος αἰ.)

Ἅγιος Ρεμέντιος (St Remedius) Ἐπίσκοπος Gap Γαλλίας (3/2, +6ος αἰ.)

Ἅγιος Συμεών 1ος Ἐπίσκοπος Tver Ρωσίας καί Polotsk Λευκορωσίας (3/2, +? αἰ.)

Ἅγιος Παῦλος, ὅσιος μοναχός στή Μονή Σιμόνωφ, μαθητής Ἁγ. Παϊσίου Βελιχκόβσκυ (3/2, +1825)

Ἅγιος Ἄνσγκαρ (St Ansgar) Ἐπίσκοπος Ἀμβούργου Γερμανίας, Ἰσαπόστολος Δανίας καί Σουηδίας, ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σουηδίας, ἀπό Γαλλία (3/2, +865) %

Ἅγιος Χαντελίν (St Hadelin) ὅσιος ἐρημίτης στή Dinant Βελγίου (3/2, +690)

Ἁγία Καελλάϊνν (St Caellainn) ὁσία στό Roscommon Ἰρλανδίας (3/2, +? αἰ.)

Ἅγιος Λουπικίνος (St Lupicinus) Ἐπίσκοπος Lyons Γαλλίας (3/2, +5ος αἰ.)

Ἅγιος Φήλιξ (St Felix) Ἐπίσκοπος Lyons Γαλλίας (3/2, +5ος αἰ.)

Ἅγιος Κλαύδιος, ὅσιος (3/2, +? αἰ.)

Ἅγιοι Παππίας, Διόδωρος καί Κλαυδιανός, μάρτυρες στήν Πέργη (3/2, +250)

Ἅγιος Ρωμανός πρίγκηπας τοῦ Οὐγκλίτς (+1285) [3/2 ἀνακομοιδή]

Ἅγιοι Σβιστοσλάβ/Γαβριήλ καί ὁ υἱός του Δημήτριος τοῦ Γιούριεφ (3/2, +1253)

Ἅγιος Σάββας ὅσιος ἐρημίτης στά Ἰωάννινα (3/2, +15ος αἰ.)

Ἰάκωβος Ἐπίσκοπος Σερβίας (3/2, +1292) [σύναξι 30/8]


Αγία (St Ia),

μάρτυς ιεραπόστολος στο St. Ives της Κορνουάλλης της Αγγλίας, 

από Ιρλανδία (3/2, +450)

Η Αγία Ια ήταν μία Ιρλανδή πριγκίπισσα, αδερφή του Αγίου Erc. Λέγεται πως γνώρισε την Αληθινή Πίστη σε νεαρή ηλικία από τον Άγιο Πατρίκιο τον Φωτιστή της Ιρλανδίας. Έπειτα αποφάσισε να συντροφεύσει τον Άγιο Fingar και τον Piala οι οποίοι θα έπλεαν για την Cerniw (Κορνουάλη). 

Παρόλα αυτά άφησαν την Ιρλανδία χωρίς αυτήν και η Αγία Ια πλησίασε την ακτή μόνο για να τους δει να εξαφανίζονται στον ορίζοντα. 

Κλαίγοντας πικρά, κάθισε κάτω στην άμμο για να προσευχηθεί. Ένα μικρό φύλλο μέσα στο νερό τράβηξε την προσοχή της και το άγγιξε με την βέργα της με σκοπό να το κάνει να βουλιάξει. Αντί αυτού όμως, το φύλλο άρχισε να μεγαλώνει συνεχώς. Σύντομα ήταν τόσο πλατύ και ανθεκτικό, που η Ια μπόρεσε να ανέβει επάνω του και να το χρησιμοποιήσει σαν βάρκα.

Έτσι έπλευσε μέσα στην Ιρλανδική θάλασσα και έφτασε στο Penwith της Cerniw πριν ακόμη και από αυτούς που την είχαν αφήσει στην ακτή.

Η Αγία Ία έγινε μαθήτρια του Αγίου Berwyn και σύντομα την ακολούθησε ο Άγιος Elwyn και 777 σύντροφοι.

Ίδρυσε την εκκλησία του Pen Dinas. Το Ιερό Πηγάδι της το Venton Eia (ή Ffynnon Ia) ήταν κοντά στο Porthmeor.

Εγκατέστησε ένα εκκλησάκι στο Troon στην ενορία Camborne, δίπλα σε άλλο Ιερό Πηγάδι, το Fenton Ear (ή Ffynnon Ia). Ίσως να ταξίδεψε στη Βρετάνη, όπου η περιοχή Plouyé δίπλα στο Carhaix έχει το όνομα της.

Η παρουσία της Ια στο Penwith δεν ήταν αρεστή σε όλους και καταδιώχθηκε από τον τοπικό ηγεμόνα, Βασιλιά Tewdar. Τελικά την βρήκε τόσο ενοχλητική που κατέληξε στο να την δολοφονήσει. Θάφτηκε στο Porth Ia (St. Ives) και εορτάζεται στις 3 Φεβρουαρίου. 

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3211.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία


Αγία Άννα η Θεοδόχος 

& προφήτιδα της Ιερουσαλήμ, θυγατέρα του Φανουήλ (+1ος αι.)

3 Φεβρουαρίου & 28 Αυγούστου

Η Προφήτιδα Άννα ήταν θυγατέρα του Φανουήλ και καταγόταν από τη φυλή του Ασήρ, ογδόου υιού του Ιακώβ. Το όνομα Άννα προέρχεται από το εβραϊκό Χάννα και σημαίνει ευμένεια, χάρις (εκείνη, στην οποία επεδείχθη η ευμένεια και η χάρις του Θεού).

Παντρεύτηκε πολύ νέα, και μετά επτά χρόνια έμεινε χήρα. Από κει και πέρα έζησε μόνη της, χωρίς να έλθει πλέον σε νέο γάμο. Παρηγοριά και ευχαρίστηση της ήταν η προσευχή, η νηστεία, η ανάγνωση των Γραφών, η φιλανθρωπία και η συχνή παρουσία της στο Ιερό σ' όλες τις πρωινές και εσπερινές δεήσεις. Για τον τρόπο αυτό της ζωής της, το Άγιο Πνεύμα μετέδωσε στην Άννα το προφητικό χάρισμα. Αξιώθηκε μάλιστα, αν και 84 ετών τότε να υποδεχθεί στο Ναό μαζί με τον δίκαιο Συμεών, το θείο Βρέφος. Κατά τη συνάντηση εκείνη, η καρδιά της Άννας υπερχάρηκε και σκίρτησε. Πλησίασε, προσκύνησε το παιδί και κατόπιν, αφού ευχαρίστησε και δοξολόγησε και αυτή το Θεό, διακήρυττε ότι ήλθε ο Μεσσίας προς όλους, οι όποιοι ζούσαν περιμένοντας με ειλικρινή ευσέβεια τη λύτρωση του Ισραήλ.

Η Εκκλησία τιμάει τη μνήμη της στις 3 Φεβρουαρίου μαζί με τον δίκαιο Συμεών. Η μνήμη της Προφήτιδας Άννας επαναλαμβάνεται στις 28 Αυγούστου.


Άγιος Ιγνάτιος 

Επίσκοπος Γότθων της Κριμαίας της Ουκρανίας (+1786)

3 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Ιγνάτιος γεννήθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα μ.Χ. στο νησί Θέρμη. Μάλλον πρόκειται για το νησί των Κυκλάδων Κύθνο, που ονομαζόταν και Θερμιά, λόγω των εκεί θερμών ιαματικών πηγών. Ήταν γόνος της γνωστής και ευσεβούς οικογενείας Γεζεδινού.

Νέος μετέβη στο Άγιον Όρος, στη μονή Βατοπαιδίου. Εκεί μόναζε και ένας κοντινός συγγενής του. Αγαπώντας ολόκαρδα τη μοναχική πολιτεία, εγκατέλειψε κάθε κοσμική ματαιότητα και εκάρη μοναχός με το όνομα Ιγνάτιος. Αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας.

Για την αρετή του κλήθηκε να ποιμάνει ένα απομακρυσμένο ποίμνιο, που βρισκόταν κάτω από σκληρό ταταρικό ζυγό. Το 1769 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος Γκοτφέϊ και Κεφάϊ της Κριμαίας. Χαρακτηρίζεται ως καλοκάγαθος και ακαταπόνητος ιεράρχης, που κατέκτησε την αγάπη και τον σεβασμό του ταλαιπωρημένου ποιμνίου του. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως του έδωσε για την καλή διακονία του, τον τίτλο του αρχιεπισκόπου και τον έκανε μέλος της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Οι σύγχρονοι του τον χαρακτηρίζουν ως άνδρα, τίμιο, ευσεβή, ηθικό, ταπεινό, αγνό, άγρυπνο. Είχε ήρεμη εξωτερική όψη, αγγελική συμπεριφορά, ήταν έμπειρος στις εκκλησιαστικές υποθέσεις, και είχε φυσικά ταλέντα και πολλές ικανότητες. Με τα προσόντα αυτά έμελλε να γίνει ο νέος Μωϋσής υπόδουλου ποιμνίου του. Πραγματοποίησε το δύσκολο και μεγάλο έργο της εξόδου των Ορθοδόξων Ελλήνων από την Κριμαία, που ήταν υπό τον ζυγό των Τατάρων, στη χριστιανική γη της Αζοφικής, που βρισκόταν υπό τη ρωσική κυριαρχία. Προσευχόμενος με δάκρυα στον Θεό για τον κατατρεγμό του ποιμνίου του επί έτη, αποφάσισε την αναχώρηση. Είχε συνειδητοποιήσει καλά τον άμεσο κίνδυνο των Ορθοδόξων χριστιανών από πνευματική και φυσική εξόντωση. Άρχισε μυστικές συνομιλίες με τη ρωσική κυβέρνηση και πέτυχε να καταλογραφηθούν οι χριστιανοί της Κριμαίας Ρώσοι υπήκοοι.

Μετά από τη Θεία Λειτουργία της 23 Απριλίου 1778 μ.Χ. στη σπηλαιώδη εκκλησία της Σκήτης Κοιμήσεως της Θεοτόκου κάλεσε τους πιστούς να ετοιμασθούν για την έξοδό τους από τη γη της δουλείας και της μακροχρόνιας ταπεινώσεως. Έμπιστοι άνθρωποι ανήγγειλαν σε όλους τους πιστούς της χερσονήσου την ακριβή αναχώρηση. Οι ταταρικές αρχές δεν έμαθαν τίποτε για το επικείμενο γεγονός, και έτσι δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τα πλήθη. Αναγκάσθηκαν να αφήσουν τις περιουσίες τους, τις οικίες και τα κτήματά τους, τις εκκλησίες και τους πατρογονικούς τάφους. Τον Ιούνιο του 1778 μ.Χ. άρχισε η μεγάλη και δύσκολη πορεία. Βαστούσαν την εικόνα της Παναγίας του Μπαχτσισαράϊ πού τους προστάτευε. Πνευματικός τους ηγέτης ήταν ο επίσκοπος Ιγνάτιος. Περίπου 50.000 Έλληνες εγκατέλειψαν την τουρκοταταροκρατούμενη Κριμαία. Για το θάρρος, την τόλμη, την ανδρεία και τον άθλο του η αυτοκράτειρα Αικατερίνη απένειμε στον γενναίο και σοφό ιεράρχη το υψηλό παράσημο· «το αδαμάντινο εγκόλπιο της Παναγίας. Με τις προσευχές του καλού και πιστού ποιμένος τους οι πρόσφυγες ξεπέρασαν πολλές δυσκολίες, ελλείψεις και ασθένειες της μακράς πορείας τους. Όταν παρουσιάσθηκε μία άγνωστη, φοβερή επιδημία κατά την οδοιπορία, ο άγιος ιεράρχης προσευχήθηκε θερμά στον άγιο Χαράλαμπο τον θαυματουργό, ο οποίος του εμφανίσθηκε σε όραμα, και συνέδραμε τον λαό».

Στη ρωσική ακτή της Αζοφικής, όπου εγκαταστάθηκαν οι Έλληνες με την ευλογία του μητροπολίτου Ιγνατίου, θεμελιώθηκε η μεγάλη και ωραία πόλη Μαριούπολη, που αφιερώθηκε στην Παναγία και είχε γύρω της 23 ελληνικά χωριά. Στη Μαριούπολη δημιουργήθηκε νέα μητρόπολη υπό την πνευματική εποπτεία του σεβάσμιου ιεράρχη, που τώρα υπαγόταν στην Ορθόδοξη Ρωσική Εκκλησία. Πρωταρχική μέριμνα του μητροπολίτου Ιγνατίου ήταν η συνεχής πνευματική καθοδήγηση του ποιμνίου του. Οι δυσκολίες και τα προβλήματα του νέου τόπου, Οι συχνές επιθέσεις των Τούρκων για την επιστροφή των κατοίκων στον χώρο από τον όποιο αναχώρησαν, τους έκαναν φοβισμένους και ταραγμένους, με αποτέλεσμα να διαμαρτύρονται μερικές φορές και στον ιεράρχη τους για τις πολλές δοκιμασίες τους.

Ο άγιος επίσκοπος δεν πτοήθηκε ούτε κάμφθηκε, αλλά θυμήθηκε την έξοδο των Εβραίων από την Αίγυπτο της δουλείας και τις συνεχείς κατηγορίες τους στον ελευθερωτή και αρχηγέτη τους θεόπτη Μωϋσή. Ο πιστός δούλος του Θεού Ιγνάτιος αγάπησε τον Θεό με όλη του την καρδιά, την ισχύ και τη διάνοια, και υπόμενε τους πιστούς του και τους δικαιολογούσε, γιατί είχαν περάσει μαρτυρική ζωή, ενώ μερικοί πόνοι τους συνεχίζονταν. Συνήθιζε να λέει: «Διά της Εκκλησίας και από την Εκκλησία πηγάζει η ουράνια ευλογία και είναι προφανής η επιτυχία σε όλα τα ανθρώπινα έργα και επιτηδεύματα». Έτσι όλα τα αντιμετώπιζε με προσευχή, υπομονή και πραότητα.

Μένοντας σε πέτρινο κελλί, που είχε κτίσει ο ίδιος, 6,5 χιλιόμετρα έξω από τη Μαριούπολη, στις 3 Φεβρουαρίου 1786 μ.Χ. παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Πλάστη του, ύστερα από δύο εβδομάδων ασθένεια. Ετάφη στον πρώτο ναό της Μαριούπολης, τον Άγιο Χαράλαμπο. Ο τάφος του έγινε αργότερα μεγάλο προσκύνημα. Οι ευσεβείς κάτοικοι τιμούσαν ευγνώμονα τον άγιο πνευματικό τους πατέρα, πού τους είχε γίνει ελευθερωτής. Το 1936 μ.Χ., μετά την επικράτηση του φοβερού αθεϊστικού καθεστώτος, ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους καταστράφηκε. Τότε άνοιξαν τον τάφο του αγίου, όπου βρέθηκε άφθορο το τίμιο λείψανό του. Αργότερα το μετέφεραν αλλού. Κατά την απελευθέρωση της Μαριούπολης η πόλη κάηκε από τους Γερμανούς και μαζί της τα λείψανα του αγίου. Έτσι εκπληρώθηκε η προφητεία του αγίου, που έλεγε ότι το σώμα του θα καεί μαζί με την πόλη. Ένα μέρος όμως των οστών του σώθηκε και σήμερα φυλάγονται στον ναό του Αγίου Γεωργίου Μαριούπολης.

Το 1977 μ.Χ. αναγνωρίσθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία.

Πηγή: 

Μωϋσέως Μοναχού Αγιορείτου
Οι Άγιοι του Αγίου Όρους
εκδ. Μυγδονία


Αγιος Νικόλαος Κασάτκιν, 

1ος Επίσκοπος και Ισαπόστολος Ιαπωνίας, 

καταγόμενος από το Smolensk Ρωσίας,

κοιμήθηκε στό Τόκυο της Ἰαπωνίας (+1912)

Εορτές: 

2 Φεβρουαρίου κοίμηση,  3 Φεβρουαρίου & 16 Φεβρουαρίου

Aνακομιδή Ι. Λειψάνων, 1 Αυγούστου & 26 Οκτωβρίου



Άγιος Νικόλας Κασάτκιν

Επίσκοπος & Ισαπόστολος της Ιαπωνίας (+1912)


JAPAN OF MY HEART

Ο Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν εγεννήθη εις Σμολένσκ της Ρωσίας τω 1836. Οι γονείς του είχον βαθυτάτην ευσέβειαν. Ο πατήρ του ήτο διάκονος και η μήτηρ του θυγατέρα διακόνου. Ο Ιβάν, ως ωνομάζετο, εφλογίζετο εκ του πόθου να αφιερωθή εις τον Χριστόν και δη να υπηρετήση τον Κύριον ως Ιεραπόστολος. Εσπούδασεν εις την Θεολογικήν Σχολήν της Πετρουπόλεως. Εκάρη μοναχός, λαβών το όνομα Νικόλαος, και εν συνεχεία εγένετο διάκονος και πρεσβύτερος τω 1860.

Η ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας διώρισε τον Άγιον ως εφημέριον του ρωσικού Προξενείου της Ιαπωνίας. Μετά πολλής χαράς ο Άγιος απεδέχθη τον διορισμόν και έφθασε, μέσω Σιβηρίας, εις την Ιαπωνίαν τον Ιούλιον του 1861. Η ανωτέρω ημερομηνία είναι η απαρχή της ιδρύσεως εν Ιαπωνία της Ορθοδόξου τοπικής Εκκλησίας.

Επί τέσσαρα έτη εν προσευχή ησχολείτο με την εκμάθησιν της Ιαπωνικής γλώσσης και προετοίμαζε τον τρόπον διακονίας του εκεί. Οι νόμοι της Ιαπωνίας ώριζαν την ποινήν του θανάτου δια τους ασκούντας εκεί προσηλυτισμόν.

Η ιεραποστολή ήρχισεν εντός του προξενικού οικήματος. Ο διδάσκαλος της ξιφασκίας του υιού του Προξένου Σαβάμπε Τακουμάρο απεδέχθη την Ορθοδοξίαν. Αυτόν ηκολούθησαν ο ιατρός Σακάϊ και έτερος ευγενής ο Ουράνο. Ούτοι κατηχηθέντες επιμελώς εβαπτίσθησαν τω 1868, και συνέβαλον μεγάλως εις το έργον της ιεραποστολής. Προσετέθησαν και έτεροι ευγενείς εις την πρώτην ομάδα των πιστών.

Η ρωσική Εκκλησία ίδρυσεν επίσημον ορθόδοξον Ιεραποστολήν εις την Ιαπωνίαν. Ο Άγιος Νικόλαος εντός του Προξενείου διδάσκων την ρωσικήν γλώσσαν επετέλει το ουσιαστικόν αυτού έργον της ιεραποστολής. Συγχρόνως μετέφραζε την Καινήν Διαθήκην και έτερα λειτουργικά κείμενα εις την Ιαπωνικήν.

Ότε επέτρεψαν αι συνθήκαι εγκατεστάθη ο Άγιος εις το Τόκιον και με την κάλυψιν της Πρεσβείας ίδρυσε Σχολείον. Την πρωΐαν εδίδασκε την ρωσικήν γλώσσαν και το εσπέρας επετέλει το ιεραποστολικόν έργον του. Μέχρι το έτος 1872 το έργον της ιεραποστολής εις την Ιαπωνίαν ευρίσκετο υπό στενήν παρακολούθησιν και διωγμόν. Μετά ταύτα ήρθησαν τα απαγορευτικά μέτρα και επετράπη το έργον της ιεραποστολής. Τω 1875 οι Ορθόδοξοι έγιναν 500, τω 1876 1000, τω 1878 4115. Κατ αυτό το έτος υπήρχον 8 ιθαγενείς ιερείς και 78 λαϊκοί ιεροκήρυκες.
Τω 1879 η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας ίδρυσε την πρώτην Επισκοπήν και εξέλεξεν ως πρώτον Επίσκοπον τον Άγιον Νικόλαον με το τίτλον του επισκόπου Ραβέλκυ. Το έτος αυτό εκτίσθη ο πρώτος Ναός εις το Τόκιον του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού. Οι Ορθόδοξοι τότε ήσαν 6000.

Τω 1906 προήχθη ο Άγιος εις Αρχιεπίσκοπον Ιαπωνίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος εκοιμήθη εν Κυρίω εις τας 2 Φεβρουαρίου του έτους 1912. Η Αρχιεπισκοπή της Ιαπωνίας ηρίθμει τότε 40.000 πιστούς και ήτο θαυμαστώς ωργανωμένη, διηκονείτο δε τότε υπό πλήθους εντοπίων ιερέων και πολλών στελεχών. Κατά την κηδείαν του Αγίου ο αυτοκράτωρ της Ιαπωνίας απέστειλε στέφανον.

Χαρακτηρίζεται ο Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν ως εις των σπουδαιοτέρων ιεραποστόλων όλων των εποχών (Ιωάν Μέγεντορφ). Είχεν ένθεον ιεραποστολικόν ζήλον, ηγάπησε τον λαόν των Ιαπώνων, διό και ηρνήθη να γίνη Επίσκοπος Κίνας, διότι έπρεπε να εγκαταλείψη τους Ιάπωνας πιστούς. Είχε θαυμαστήν υπομονήν και επιμονήν. Διεκρίνετο διά την σοφίαν, την σύνεσιν και την διάκρισιν. Εις τον ρωσοϊαπωνικόν πόλεμον (1904 – 1905) ενήργησεν ως Επίσκοπος Ιαπωνίας και όχι ως ρώσος. Συμπαρεστάθη κατά τον πόλεμον εις τον λαόν της επισκοπής του ως αληθής πατήρ.

Προσκυνών ταπεινώς τον μέγαν ιεραπόστολον Άγιον Νικόλαον Κασάτκιν ευγνωμόνως αιτούμαι τας προς Κύριον πρεσβείας αυτού, ώστε διά βίου έργω και λόγω να διακονώ ταπεινώς εις τον ευαγγελισμόν των αδελφών ψυχών.

Πηγή:

Σόλωνος Νινίκα

π. Νικόλαος Κασάτκιν ο Ιεραπόστολος της Ιαπωνίας


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου