Photo

23.5.17

Άγιοι: 6 Φεβρουαρίου

6 Φεβρουαρίου




Ορθόδοξος Συναξαριστής-Αγιολόγιο


 Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Συντάκτης: Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Αν κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο και επιθυμεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση των Αγίων (http://saintsofmyheart.wordpress.com) μπορεί να μου στήλει email στο gkiouz.abel@gmail.com για να του στήλω μερικούς Αγίους για ταξινόμηση.

http://gkiouzelis.blogspot.com
http://saintsofmyheart.wordpress.com

Το Αγιολόγιο είναι υπό κατασκευή 
με αρχή κατασκευής το 2004

Συμπεριλαμβάνονται 
& οι Ορθόδοξοι Άγιοι της Δυτικής Ευρώπης
όπου κοιμήθηκαν πριν το 1054 όπου έγινε το 
σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών

Επίσης συμπεριλαμβάνονται όσοι 
Νεομάρτυρες της Συρίας του 21ου αιώνα 
είναι σίγουρα Ορθόδοξοι


Ἅγιοι:

Ἴχλτυτ ὅσιος σέ Νήσο τῆς Οὐαλλίας [Μέ τήν προσευχή του μεγάλωσε τή Νήσο στήν ὁποία ἦταν χαράζοντας τό βυθό τῆς θάλασσας ὅταν ἀποτραβήχθηκε ἀπ’ τήν ἀμπώτη, γιά νά ἔχουν ἔδαφος γιά καλλιέργειες] (6/2, 7/2 & 6/9, +537) {*ΧΑΙΡΕ No.: 136}

Φώτιος ὁ Μέγας, Ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Ἰσαπόστολος (6/2, +891)

Δωροθέα, Χριστίνα, Καλλίστη καί Θεόφιλος μάρτυρες στήν Καισάρεια Καππαδοκίας Μ. Ἀσίας (6/2, +288-300)

Ἰουλιανός ὁ ἰατρός στήν Ἐμέση (σημ. Χόμς) Συρίας (6/2, +284)

Μέλχος Ἐπίσκοπος Ardagh Ἰρλανδίας (6/2, +490)

Δωροθέα παρθενομάρυς στήν Καισάρεια Καππαδοκίας (6/2, +304)

Τάνκος Ἐπίσκοπος Werden Γερμανίας, ἀπό Ἰρλανδία, ἱερομάρτ. (6/2, +880)

Μούν Ἐπίσκοπος, ὅσιος ἐρημίτης στή Νῆσο Lough Ree Ἰρλανδίας (6/2, +5ος αἰ.)

Ἰωάννης ὅσιος στήν Θηβαΐδα Αἰγύπτου, (6/2, +? αἰ.)

Φαύστη, Εὐϊλάσιος καί Μάξιμος, μάρτυς (6/2, +286-305)

Φαῦστος, Βασίλειος καί Λουκιανός, μάρτυρες (6/2, +? αἰ.)

Βαρσανούφιος ὁ Μέγας καί Ἰωάννης ὁ “προφήτης”, στή Μονή ἀββᾶ Σερίδου στή Γάζα (6/2, +6ος αἰ.)

Ἀμάνδος Ἐπίσκοπος Basques Ἰσπανίας, ἀπό Γαλλία (6/2, +675)

Πέτρος Ἐπίσκοπος Γκλαζώφ Ρωσίας, ὁμολογητής τῆς Ἐκκλησίας τῶν Κατακομβῶν στή Ρωσία (5/2 καί 6/2, +1957)

Ἀνδρέας ὅσιος ἡγούμενος Μονῆς στό Elnon Γαλλίας (6/2, +690)

Ἰάκωβος ὁ ἀναχωρητής, ὁ Σύρος, ὅσιος στή Συρία (6/2 καί 26/11, +457)

Βέδαστος Ἐπίσκοπος Arraw Cambrai Γαλλίας (6/2, +539)

Ἀνατολιανός μάρτυς στήν Auvergne Γαλλίας (6/2, +265)

Ρενίλδη ὁσία ἡγουμένη Μονῆς στό Maaseik Βελγίου (6/2, +750)

Ἀγαθάγγελος μάρτυς στή Δαμασκό Συρίας (6/2, +3ος αἰ.)

Αἰμιλιανός ὅσιος ἐρημίτης στό Bordeaux Γαλλίας (6/2, +767)

Ἀμουλβίνος Ἐπίσκοπος Lobbes Βελγίου (6/2, +750)

1.000 μάρτυρες, 3 οἰκέτες καί 4 προτίκτορες, μάρτυρες στή Νικομήδεια Βιθυνίας Μ. Ασίας (6/2, +303)

Μάρθα, Μαρία καί ὁ ἀδελφός τους Λυκαρίων, μάρτυρες στήν Αἴγυπτο (6/2 καί 8/2, +? αἰ.)

Δαρίων μάρτυς στήν Κωνσταντινούπολι (6/2, +? αἰ.

Δαμασκηνός ὁ Σιναΐτης, ὁσιομάρτυς (6/2, +1623)

Δωροθέα ὁσία στό Κασίν Ρωσίας (6/2 & 24/9, +1620)

Ἀρσένιος στό Ἴκαλτο Γεωργίας (6/2, +1127)


Ερείπια από το αρχαίο Ορθόδοξο Μοναστήρι του Αγίου Μελ (St Mel)

στο Ardagh της Ιρλανδίας


Άγιος Μελ ή Μόελ (St Mel / Moel) 

Επίσκοπος Ardagh της Ιρλανδίας (+488)

6 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Μελ ή Μόελ (St Mél / Moel) του Ardagh είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος του 5ου αιώνα στην Ιρλανδία, ο οποίος ήταν ανιψιός του Αγίου Πατρικίου του Φωτιστού της Ιρλανδίας. Ήταν ο γιος του Conis (ή Chonis) και της Αγίας Νταρέρκα (St Darerca) της αδελφής του Αγίου Πατρικίου. Η Αγία Νταρέρκα είναι γνωστή ως «Μητέρα των Αγίων» επειδή τα περισσότερα από τα παιδιά της (δεκαεπτά γιοι και δύο κόρες) εισήλθαν στη Μοναχική ζωή και πολλοί από τους γιους της έγιναν Επισκόποι και Άγιοι της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Μελ (St Mel) και οι αδελφοί του Melchu, Munis και Rioch συνόδευαν τον θείο τους Άγιο Πατρίκιο (St Patrick) στην Ιρλανδία και τον βοήθησαν στο ιεραποστολικό έργο του εκεί. Ο Άγιος Μελ και ο αδελφός του Melchu χειροτονήθηκαν Επίσκοποι από τον Άγιο Πατρίκιο. Αφού ο Άγιος Πατρίκιος έκτισε την εκκλησία στο Ardagh, όρισε τον Άγιο Μελ ως Επίσκοπο του Ardagh.

Ο Άγιος Μέλ (St Mel) βοήθησε στον Ευαγγελισμό της Ιρλανδίας, ενώ παράλληλα έκανε χειρωνακτική εργασία. Έχτισε επίσης το μοναστήρι του Ardagh, όπου ήταν επίσκοπος και ηγούμενος και είχε το δώρο της προφητείας.

Μια περίοδο ο Άγιος Μελ (St Mel) έζησε με τη θεία του, Lupait, στο αγρόκτημά της και κάποιοι συκοφάντες τους συκοφάντησαν ότι είχαν αμαρτωλές σχέσεις. Ο Άγιος Πατρίκιος πήγε να ερευνήσει. Καθώς συζητούσαν ο Άγιος Μελ και η Lupait έκαναν δύο θαύματα με την προσευχή τους για να μαρτυρήσουν την αθωότητά τους. Ο Άγιος Μελ προσευχήθηκε και εμφανίστηκε ένα ζωντανό ψάρι στη μέση του αγροκτήματος και η Lupait έφερε ζεστά κάρβουνα χωρίς να καεί για να το ψήσουν και να το φάνε όλοι μαζί.

Ο Άγιος Μελ (St Mel) κοιμήθηκε οσιακά το 488 και η εορτή του είναι στις 6 Φεβρουαρίου.

Πηγή:


Ορθόδοξη Ιρλανδία - Ireland of my heart


Ἅγιος Κάτογκ / Καδώκ / Σαδώκ (St Cadoc), 

ἱερομάρτυς στό Weedon Ἀγγλίας, 

ἱδρυτής Μονῆς στό Lllancarfan Οὐαλλίας (+580)

6 Φεβρουαρίου

Επίσης εορτάζει στις: 8/1, 24/1, 6/2, 24/2 καί 25/9

Ο Άγιος Κάντοκ (St Cadoc) γεννήθηκε στο Monmouthshire της Ουαλίας κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Gundleus και της Gladys. Οι γονείς του, παρόλο που είχαν βασιλική καταγωγή και ήταν οικονομικά και κοινωνικά αποκατεστημένοι, έγιναν μοναχοί, ακολούθησαν τον ασκητικό βίο και τιμούνται από την Εκκλησία ως Άγιοι. Τόσο η μητέρα του όσο και ο πνευματικός του πατέρας, ο ερημίτης ιερέας Tathan, τον στήριξαν και τον καθοδήγησαν στην εν Χριστώ ζωή. Ο Άγιος αρνήθηκε τις επίγειες δόξες και τα αξιώματα που του πρόσφερε ο κόσμος, ως τέκνο επιφανών γονέων, και αφοσιώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου στα έθνη, ως τέκνο του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Αξιώθηκε του αγγελικού σχήματος και της εις πρεσβύτερον χειροτονίας. Ήταν ιδρυτής του Μοναστηριού στο Llancarfan, πλησίον του Cardiff της Νοτίου Ουαλίας. Το μοναστήρι αυτό, στο οποίο ηγούμενος διατελούσε ο Άγιος Κάντοκ, «πλημμύρισε» από εκατοντάδες μοναχούς και περικυκλώθηκε από πλήθος σκήτες και ασκητές που καθοδηγούνταν πνευματικά από τον Άγιο. Στο εσωτερικό της μονής ο Κάντοκ ίδρυσε ιερατική σχολή, ένα «εργαστήριο Αγίων», αφού εκεί γαλουχήθηκαν με τα νάματα της πίστεως εξέχουσες πνευματικές μορφές όπως ο Άγιος Finnian και ο Άγιος Barrog. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή τη σχολή την επισκέφτηκε – αλλά και δίδαξε μερικές φορές – ο μεγάλος Άγιος Gildos, που διατηρούσε στενή εν Χριστώ φιλία με τον Κάντοκ. Το μοναστήρι του Llancarfan είχε αποκτήσει χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης και είχε επιπλέον ένα νοσοκομείο, το οποίο περιέθαλπε όχι μόνο τους μοναχούς, αλλά όλους τους αναγκεμένους της περιοχής. Άξιο αναφοράς είναι το περιστατικό εκείνο της επίθεσης ληστών στο μοναστήρι· το περικύκλωσαν και ετοιμάζονταν να το λεηλατήσουν, όταν ο σοφός και συνετός ηγούμενος ώθησε τους εκατοντάδες μοναχούς να ψάλλουν όλοι μαζί. Έτσι, οι ληστές τράπηκαν ντροπιασμένοι σε φυγή.

Ο Άγιος δεν αναπαύθηκε από το τεράστιο σε διαστάσεις πνευματικό έργο που επιτελούσε, αλλά επιβεβαιώνοντας το ρητό «ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Αποκ. 22, 11) κινήθηκε φλεγόμενος από αποστολικό φρόνημα με κατεύθυνση την Κορνουάλη, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, όπου κήρυξε το Ευαγγέλιο και οδήγησε πλήθος ανθρώπων στο Χριστό, ακόμα και στο μοναχικό βίο.

Το 580 με 590 μ.Χ., βρήκε μαρτυρικό τέλος από Αγγλοσάξονες ειδωλολάτρες, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ενώ προσευχόταν για τους χριστιανούς της χώρας του, δηλαδή τους νεοφώτιστους αδελφούς και υιούς του.

Η μνήμη του τιμάται στις 24 Ιανουαρίου εκάστου έτους.

Πηγή:


Ιεραποστολές

Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής


Άγιος Βουκόλος Επίσκοπος Σμύρνης (+100)

6 Φεβρουαρίου

Ο Όσιος Βουκόλος από νεαρή ηλικία έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ο οποίος τον χειροτόνησε Επίσκοπο της Εκκλησίας της Σμύρνης.

Παρόλο που πριν από τον Άγιο Βουκόλο είχαν πιστέψει στον Χριστό, είχαν βαπτιστεί και είχαν χειροτονηθεί από τους μαθητές των Αποστόλων ο Αρίστων, ο Στρατέας ο Λώιδος και ο Αρίστων ο Β’, πρώτος Επίσκοπος Σμύρνης αναφέρεται ο Άγιος Βουκόλος.

Ο Άγιος διακόνησε την Εκκλησία με όλη την ευσυνειδησία, την θερμότητα και την αυταπάρνηση των μαρτυρικών εκείνων χρόνων. Υπήρξε πατέρας και ποιμένας για τους Χριστιανούς του στη διδασκαλία και την υπεράσπιση, όταν κινδύνευαν από τους διώκτες του Ευαγγελίου. Προς δε τα ειδωλολατρικά πλήθη συμπεριφερόταν με σύνεση και διάκριση, προσέχοντας να μην τα ερεθίσει αλλά και προσπαθώντας με θεία τέχνη και φωτισμό να ελκύει πολλούς από αυτά στην Χριστιανική πίστη.

Λίγο πριν αναχωρήσει από τον πρόσκαιρο αυτό βίο, ο Όσιος χειροτόνησε ως διάδοχό του τον Άγιο Ιερομάρτυρα Πολύκαρπο (τιμάται 23 Φεβρουαρίου) και μετά κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη.

Το Ιερό λείψανο του, ενταφίασαν οι Χριστιανοί της Σμύρνης στο Κοιμητήριο που υπήρχε στην Εφεσιανής Βασιλείας Πύλη. 

Στο Συναξάρι του αναφέρεται ότι μόλις το ιερό λείψανο του Οσίου Βουκόλου ενταφιάσθηκε, με θαυματουργική ενέργεια του Θεού φύτρωσε στον τόπο της ταφής του ένα δένδρο το οποίο παρείχε ιάσεις στους πιστούς.

Η τιμωρία του ιεροσύλου.

Δυστυχώς, το 1663, περίπου, κάποιος έκοψε το δέντρο από τον τάφο του Αγίου, όμως, εκείνη την ώρα μαζί με το δέντρο κόπηκε και το πόδι του και απεβίωσε. Μετά από αυτό το θαύμα οι Χριστιανοί καθημερινά μαζευόταν με θυμιάματα και κεριά γύρω από τον τάφο του Αγίου, έως ότου κάποιος την ίδια ημέρα του μαρτυρίου του Αγίου, δηλαδή 6 Φεβρουαρίου του 1667, άνοιξε τον τάφο του Αγίου και εσκόρπησε έξω τα Άγια Λείψανα του. Οι Χριστιανοί που πήγαν και βρέθηκαν μπροστά σε αυτό το θλιβερό θέαμα μάζεψαν τα Ιερά λείψανα του Αγίου και τα εφύλαξαν στις εκκλησίες και στα σπίτια τους, τα οποία τελούσαν καθημερινά πολλά θαύματα. Παρόλο που ο τάφος έμεινε άδειος και κατεστραμμένος ο Άγιος συνέχισε να θαυματουργεί σε όλους τους Χριστιανούς που πήγαιναν στον τάφο του. Αργότερα, στο σημείο που υπήρχε ο τάφος, χτίστηκε Μεγαλοπρεπής Ναός προς τιμήν του Αγίου Βουκόλου και του Αγίου Πολυκάρπου.

Η Τιμή του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη.

Αμέσως μετά την κοίμηση του Αγίου Βουκόλου και εξαιτίας των θαυμάτων που τελούσε και εν ζωή αλλά και μετά το θάνατο του, οι Χριστιανοί της Σμύρνης αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Ιωνίας άρχισαν να τον τιμούν ώς Άγιο. Εκτός από τον τάφο του όπου επήγαιναν για προσκύνημα, τον τιμούσαν και στον αρχαιότερο Ναό που αναφέρεται στο Λόφο του Πάγου και που ήταν αφιερωμένος στην αρχή στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο και αργότερα στον Άγιο Βουκόλο και στον Άγιο Πολύκαρπο.

Αργότερα, οι ναοί που έχτιζαν για τους τοπικούς Αγίους, ήταν αφιερωμένοι στους δυο πρώτους Αγίους της Σμύρνης, τον Άγιο Βουκόλο και τον Άγιο Πολύκαρπο.

Στη θέση που βρίσκεται ο σημερινός Ναός του Αγίου Βουκόλου, υπήρχε αρχαίος εθνικός Ναός, ο οποίος τον 5 αιώνα μ.Χ. λόγω της ύπαρξης εκεί και του τάφου του Αγίου Βουκόλου και μετά το διάταγμα της Ανεξιθρησκείας, μετατρέπεται σε χριστιανικό ναό. Όμως, από σπαράγματα και αρχαιολογικά ευρήματα, φαίνεται η ύπαρξη ΠρωτοΧριστιανικής Εκκλησίας του Αγίου Βουκόλου. Το 1663 η περιοχή αγοράζεται από ιδιώτη, ο οποίος προσπαθεί να καταστρέψει τον Τάφο και την Εκκλησία του Αγίου. Στην προσπάθεια του να κόψει το θαυματουργικό δέντρο, που είχε φυτρώσει πάνω από τον τάφο του Αγίου, κόβει το πόδι του και πεθαίνει ακαριαία. Ύστερα από μερικά χρόνια νέος ιδιοκτήτης του χώρου, ισοπεδώνει την περιοχή για να αναγείρει κατοικίες. Στις 6 Φεβρουαρίου του 1667, καταστρέφει τον Τάφο και διασκορπίζει τα Ιερά Λείψανα του Αγίου έξω μη γνωρίζοντας ότι ήταν η ημέρα Μνήμης του Αγίου. Οι Χριστιανοί που ήρθαν να προσκυνήσουν και να τιμήσουν τον Άγιο την ημέρα της Γιορτής του, βρήκαν τα Λείψανα τα συνέλλεξαν και τα μετέφεραν στους Ιερούς Ναούς αλλά και αρκετά κράτησαν στα σπίτια τους ως πολύτιμα φυλαχτά. Το 1858, αναφέρεται Ναός του Αγίου Βουκόλου στον τόπο όπου βρίσκεται ο σημερινός. Προφανώς, μικρός και πρόχειρος ναός ο οποίος αντικαθίσταται με τον σημερινό ναό που χτίστηκε εκεί, στην ίδια θέση το 1887 στις 24 Ιουνίου από τον Μητροπολίτη Σμύρνης Βασίλειο ο οποίος είναι αφιερωμένος ταυτόχρονα και στον Άγιο Πολύκαρπο. Έχει μήκος 29,70 μέτρα και πλάτος 17,15 μέτρα.

Η εκκλησιά του Ματιού.

Ονομάζεται από τους ντόπιους Σμυρνιούς Άη Βούκλας ή «Εκκλησία του Ματιού», επειδή στην αψίδα πάνω από το Ιερό, υπήρχε αναγεννησιακή απεικόνιση του οφθαλμού του Θεού Σαβαώθ. Ως Ναός είναι ρυθμού Βασιλικής Σταυρεπίστεγος μετά Τρούλου. Είχε ωραιότατο ξυλόγλυπτο Τέμπλο και ανάλογα Δεσποτικό, Ιερό Άμβωνα, Ψαλτήρια και Παγκάρι. Υπήρχαν ξύλινα στασίδια, γύρω γύρω και πάνω από αυτά στον τοίχο και στην οροφή, υπήρχαν αναγεννησιακές Αγιογραφίες. Το δάπεδο ήταν μαρμάρινο αρίστης ποιότητος με λευκές και γκρι μαρμάρινες πλάκες που δημιουργούσαν διάφορα σχέδια. Υπάρχει διπλή σειρά παραθύρων στους γύρω τοίχους. Επίσης, υπάρχει ευρύχωρος Γυναικωνίτης σε σχήμα Π και στον οποίο κανείς ανεβαίνει με εξωτερική σκάλα από τον νάρθηκα.

Ο Ναός βρίσκεται στο κέντρο μιας όμορφης και άνετης αυλής, όπου υπάρχουν και άλλα κτίσματα, το Σχολείο, το Πρεσβυτέριο και Ιερατική Κατοικία. Πίσω από το Ιερό, βρισκόταν ο Τάφος με το Αγίασμα και με την θαυματουργική Μυρτιά του Αγίου Βουκόλου. Ο Ναός υπήρξε Ενοριακός μέχρι το 1922. Γιόρταζε δυο φορές το χρόνο, 6 Φεβρουαρίου που είναι η μνήμη του Αγίου και 23 Φεβρουαρίου που είναι η μνήμη του Αγίου Πολυκάρπου. Εικόνες του Αγίου Πολυκάρπου υπήρχαν σε όλους τους Ναούς και φορητές πάνω σε ξύλο αγιογραφία και τοιχογραφίες.

Από το 1922 ο Ναός και μετά, χρησιμοποιήθηκε στην αρχή ως αποθήκη καπνού, ύστερα ως Όπερα, μετά ως Αρχαιολογικό Μουσείο και στη συνέχεια έμεινε αχρησιμοποίητος. Ανακαινίστηκε, από το Πανεπιστήμιο υπό την αιγίδα του Δήμου Σμύρνης. Είναι ο μοναδικός Ελληνικός Ορθόδοξος Ναός στο κέντρο της Πόλης (Περιοχή Μπασμανέ), που σώθηκε μετά την καταστροφή. Στις 17 Αυγούστου του 2014 και ύστερα από τις σχετικές άδειες, παραχωρήθηκε στους Ορθοδόξους Ρωμιούς της Σμύρνης για να τελέσουν και πάλι την πρώτη Θεία Λειτουργία, μετά από 92 χρόνια.

Ο Άγιος Βουκόλος Σήμερα.

Ο Άγιος Βουκόλος συγκαταλέγεται από την Εκκλησία στους μεγάλους Οικουμενικούς Διδασκάλους και Πατέρας. Είναι ο πρώτος Επίσκοπος Σμύρνης στο Μητροπολιτικό κατάλογο της Μητρόπολης Σμύρνης. Μαζί με τον Άγιο Πολύκαρπο και την Αγία Φωτεινή είναι οι Πολιούχοι της Σμύρνης. Είναι από τους θαυματουργούς Αγίους της Εκκλησίας, Ιαματικός που ιατρεύει ασθένειες και θεραπεύει την ατεκνία στις στείρες γυναίκες καθώς και σχετικές δυσκολίες με την γέννηση των παιδιών. Επειδή, το επάγγελμα του ήταν Ποιμένας, θεωρείται Προστάτης των Ποιμένων και θεραπεύει τις ασθένειες των ζώων.

Εικόνες του βρίσκονται σε όλους τους Ορθόδοξους Ναούς ανά τον κόσμο, φορητές και τοιχογραφίες. Τα ιερά του Λείψανα μετά το 1922, μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα όπου και σώζονται σε διάφορα Μοναστήρια και Εκκλησίες. Στη Σμύρνη, ο Ναός του Αγίου Βουκόλου αποτελεί σημείο θρησκευτικής και ιστορικής αναφοράς. Ο Αη Βούκλας, παραμένει ο γνωστός Θαυματουργός Σμυρνιός Άγιος μέχρι και σήμερα.

Τιμάται ως Άγιος και από την Ορθόδοξη και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς τυγχάνει Άγιος προ του Σχίσματος. Μαζί με τον Άγιο Ιερομάρτυρα Πολύκαρπο και την Αγία Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα, είναι οι Πολιούχοι Άγιοι της Σμύρνης.

Η μνήμη του εορτάζεται κάθε χρόνο στις 6 Φεβρουαρίου. Ειδική Ακολουθία για την εορτή του έχει γράψει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Πηγή:


Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι


Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου